Τετάρτη, 17 Αυγούστου, 2022
ΆρθραΣυνεντεύξειςΧριστίνα Σταθάκη: Παρά τις δυσκολίες συνεχίζουμε το έργο του πατέρα μου μέσα...

Χριστίνα Σταθάκη: Παρά τις δυσκολίες συνεχίζουμε το έργο του πατέρα μου μέσα από τις αρχές και τις αξίες μας

Συνέντευξη στον Κώστα Πρώιμο
Συνέντευξη στον Κώστα Πρώιμο

Είχα την τύχη να γνωρίσω τον αείμνηστο και διάσημο πατέρα της Άρη, πριν από τριάντα χρόνια περίπου, ως συνδαιτυμόνα, εγώ νεαρός τότε, προσκεκλημένος ενός οικογενειακού φίλου και ερασιτέχνη ραλίστα. Μαζί μας θυμάμαι σαν τώρα, ήταν και ο Σπύρος Ρέκκας διακεκριμένος δημοσιογράφος στα θέματα του αυτοκινήτου.

Η Χριστίνα Μυρτώ Σταθάκη εν έτει 2022, συνεχίζει απρόσκοπτα το σημαντικό και κοινωνικό επί της ουσίας έργο του πατέρα της σε όλα τα επίπεδα της οδικής ασφάλειας.

Ως Άξια κληρονόμος ενός θρυλικού ονόματος στο χώρο του αυτοκινήτου, έδωσε τα διαπιστευτήρια κυριολεκτικά από τη θέση του οδηγού συμμετέχοντας επάξια σε κορυφαίες διοργανώσεις ράλυ του πλανήτη, τερματίζοντας ακόμη και τραυματισμένη.

Διαβάστε την ακόλουθη και άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη που η ίδια ευγενώς μου παρέθεσε.

-Κυριά Σταθάκη, επιτρέψτε μου να εκκινήσω από τα «βαθιά», είναι γεγονός πως τερματίσατε σε «Ράλλυ Ακρόπολις» με ραγισμένο χέρι. Σκεφτήκατε έστω και για δευτερόλεπτα να εγκαταλείψετε;

Χριστίνα Σταθάκη: Δεν το σκέφτηκα ούτε για μια στιγμή. Αντιθέτως, πίεσα πολύ για να μην ασκήσει η ιατρική ομάδα του αγώνα το δικαίωμα της να με σταματήσει. Και πρέπει να πω ότι ο επικεφαλής γιατρός όχι μόνο σεβάστηκε την επιθυμία μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι χωρίς τη βοήθεια του ίσως είχα μετά πολλά προβλήματα. Ήταν συνεχώς δίπλα μου και τον ευχαριστώ για αυτό κάθε φορά που συναντιόμαστε. Το Ράλλυ Ακρόπολις, για τους περισσότερους Έλληνες συμμετέχοντες, είναι μια περιπέτεια. Ένας άνισος αγώνας με διαδρομές και ωράρια σχεδιασμένα για τους επαγγελματίες οδηγούς και με τους διαλυμένους δρόμους που αφήνουν πίσω τους τα τετρακίνητα «τέρατα» του WRC. Στις οκτώ συμμετοχές και στους τέσσερις τερματισμούς μου σε έναν από τους σκληρότερους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ έζησα αυτή την περιπέτεια. Σε εκείνον τον αγώνα την έζησα λίγο πιο έντονα! Αλλά τέλος καλό, όλα καλά.

-Συνεχίζετε με αξιώσεις το σημαντικό έργο του αείμνηστου Άρη, του πατέρα σας. Ποια είναι η εκτίμησή σας; Ποιες είναι οι κινήσεις σας; Υπάρχουν δυσκολίες δεδομένων των αρνητικών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών;

Χριστίνα Σταθάκη: Αναφέρεστε στο StAr, το «Ίδρυμα Άρη Σταθάκη για την Οδική Ασφάλεια», έναν οργανισμό που δημιούργησε ο πατέρας μου για να συνεχίσει μέσα από αυτόν το έργο του. Το Ίδρυμα ασχολείται με την ενημέρωση σχετικά με θέματα Οδικής Ασφάλειας. Αυτά δεν αφορούν μόνο τους οδηγούς ή τους λάτρεις του αυτοκινήτου και των δικύκλων, αλλά όλους μας : από μικρά παιδιά που κυκλοφορούν με ποδήλατα τα καλοκαίρια στο χωριό, μέχρι ηλικιωμένους που πρέπει να σκεφτούν αν είναι ακόμα σε θέση να οδηγούν. Αλλά και πεζούς, ανθρώπους που δεν έχουν καμιά επιθυμία να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης. Η Οδική Ασφάλεια μας αφορά όλους και δυστυχώς τη θυμόμαστε μόνο όταν το πρόβλημα «χτυπήσει» τη δική μας πόρτα ή όταν γίνει ένα δυστύχημα με ακριβό αυτοκίνητο ή με πολλά θύματα. Χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι κάθε μέρα σπίτια κλείνουν από το χαμό (κυρίως) νέων, υγειών ανθρώπων στην πιο παραγωγική τους ηλικία.

Οι οικονομικές δυσκολίες και οι άνθρωποι που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Άρης Σταθάκης» που είναι σχεδόν συνώνυμο με την Οδική Ασφάλεια στη χώρα μας, τις ιδέες και τις δράσεις του Ιδρύματος μας προβληματίζουν. Όμως συνεχίζουμε με τον τρόπο που μας έμαθε ο πατέρας μου, μέσα από τη ζωή και την εργασία του. Άλλωστε αυτές οι αρχές και οι αξίες μας διαφοροποιούν.

-Οι παλαιότεροι λάτρεις του αυτοκινήτου που ηδονίζονταν και κυριολεκτικά εκστασιάζονταν από τον πρωτόγονο – εκκωφαντικό θόρυβο των πιστονιών, των καρμπυρατέρ, των υπερσυμπιεστών, τι θα σκέφτονταν σήμερα αντικρίζοντας τα ηλεκτρικά οχήματα; Αναβάσεις με σχεδόν αθόρυβα αυτοκίνητα καθίστανται ως απόλυτα νερόβραστες… Εκεί πάει η δουλειά;

Χριστίνα Σταθάκη: Ζούμε μια επανάσταση τόσο έντονη και ριζοσπαστική, όσο ποτέ άλλοτε στην αυτοκίνηση. Αυτή η βίαιη μετάβαση απαιτεί τεράστιες αλλαγές στις υποδομές και τον τρόπο ζωής μας. Οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν δηλώσει ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα σταματήσουν να πωλούν καινούρια αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Δεν είμαι σίγουρη ότι αυτός ο στόχος είναι ρεαλιστικός για την Ελλάδα. Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι στα κέντρα των μεγάλων πόλεων να παρκάρουμε. Πόσο μάλλον να φορτίσουμε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Επίσης το δίκτυο ηλεκτροδότησης αμφιβάλλω αν είναι σε θέση να υποστηρίξει μια τόσο αυξημένη ζήτηση, όταν έχουμε πολύωρες, μερικές φορές και πολυήμερες διακοπές ρεύματος. Προσωπικά, έχοντας ζήσει μέσα στο 2021 συνολικά 14 ημέρες χωρίς ρεύμα, αγχώνομαι στην ιδέα να έχω ως μοναδικό μέσω διαφυγής ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, εφ’ όσον οι υποδομές ακόμα δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν απρόσκοπτη ηλεκτροδότηση και τις γρήγορες επισκευές του δικτύου. Από την άλλη η τεχνολογία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι προηγμένη. Αλλά ας μην ξεχνούμε και την υδρογονοκίνηση.

-Ποιο αυτοκίνητο θα θέλατε διακαώς αλλά δεν έτυχε ακόμη να τεστάρετε;

Χριστίνα Σταθάκη:Τον Μάρτιο του 2020 ετοιμαζόμουν να ταξιδέψω στο εξωτερικό για να οδηγήσω το Honda NSX του Ayrton Senna, ο οποίος για εμένα είναι ο καλύτερος οδηγός όλων των εποχών και ένα χαρισματικό άτομο που χάθηκε άδικα, από λάθη άλλων. Οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και κάποιες υποχρεώσεις δεν μου έχουν επιτρέψει ακόμα να κάνω αυτό το ταξίδι, αλλά σίγουρα το προσωπικό αυτοκίνητο αυτού του οδηγού, που ήμουν αρκετά τυχερή να γνωρίσω το 1993 και πλέον βρίσκεται σε Ελληνικά χέρια, είναι το αυτοκίνητο που θέλω να οδηγήσω περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.

-Ο μέσος Έλληνας οδηγός σαν να συμμορφώνεται τελευταία, Προς μεγάλη έκπληξη αν μη τι άλλο σταματάει πλέον στις διαβάσεις ώστε να μην παρεμποδίσει επικινδύνως σε πολλές περιπτώσεις τη διέλευση των πεζών; Εσείς τι διαπιστώνετε;

Χριστίνα Σταθάκη: Για να είμαι απόλυτα ειλικρινείς εγώ βλέπω ότι σταματούμε μόνο στις διαβάσεις του αεροδρομίου της Αθήνας. Δεν έχω παρατηρήσει κάποια βελτίωση, σε αυτό το θέμα, μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Παρατηρώ όμως ότι οι νέοι οδηγοί είναι πιο προσεκτικοί και πιο προνοητικοί. Και είναι λογικό, αφού έχουν καλύτερη εκπαίδευση και μεγάλη πρόσβαση σε πληροφορίες. Μπορούν να δουν δοκιμές σύγκρουσης (crash tests) και τα επίσημα αποτελέσματα τους, ώστε να καταλάβουν την αναγκαιότητα της προσοχής και της χρήσης κράνους και ζώνης, μπορούν να μάθουν για τα σύγχρονα συστήματα ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας, αλλά και να πάρουν πληροφορίες ασφαλούς οδήγησης. Βέβαια είμαστε ακόμα πίσω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο και η μείωση των ατυχημάτων οφείλεται εν μέρη στον περιορισμό των μετακινήσεων και στις τεχνολογίες των σύγχρονων αυτοκινήτων. Όμως και η παραμικρή βελτίωση σημαίνει ότι σώζονται ζωές και είναι σημαντική.

Ακολουθήστε την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ στο GOOGLE NEWS

Στη σελίδα του Facebook – Στην ομάδα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Τελευταίες ειδήσεις

Περισσοτερα