Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου, 2022
ΑργολίδαΤο έγκλειστο Φεγγάρι: Οι συγγραφείς μας μιλάνε για το έργο τους (Β...

Το έγκλειστο Φεγγάρι: Οι συγγραφείς μας μιλάνε για το έργο τους (Β Μέρος)

Αλήθεια, γιατί μια σειρά 18 βιβλίων του εκδοτικού οίκου ΑΠΑΡΣΙΣ ονομάστηκε «έγκλειστο φεγγάρι»;

Έγκλειστο φεγγάρι, μπορεί να είναι μια πηγή φωτός που επειδή έχει προσανατολισμό τη φυλακή, για αυτό να καθίσταται έγκλειστη, λόγω των απανταχού ράβδων σιδήρου. Οι σιδερόβεργες των φυλακών χωρίζουν αισθητά και αμείλικτα τον κόσμο. Ωστόσο, αυτό το έγκλειστο έχει μια ελπίδα φωτός λόγω της εκπαίδευσης.

Έγκλειστο φεγγάρι μπορεί να είναι πολλοί φυλακισμένοι που έχουν πηγαία δύναμη και τεράστια ενέργεια, αλλά βρίσκονται ακινητοποιημένοι πίσω από τα σίδερα.

Έγκλειστο φεγγάρι, μπορεί να είναι οι ατελείωτες προσπάθειες πολλών εθελοντών που προσφέρουν την ενέργειά τους, τις γνώσεις/δεξιότητες και τον χρόνο τους στοχευμένα προς τους έγκλειστους, αλλά ό,τι κάνουν είναι κλεισμένο μέσα στο στίγμα και την κοινωνική σκληρότητα.

Έγκλειστο φεγγάρι, μπορεί να είναι αυτό που αισθανόμαστε όσοι πηγαίνουμε για μαθήματα, η έλξη προς το βλέμμα του έγκλειστου που καλός και ενίοτε αθώος χάθηκε καθοδόν της κοινωνίας από κακές συμπτώσεις, ατυχίες, ειρωνείες, άσπλαχνο περιβάλλον, ακόμα και έλλειψη δικηγόρου, χρημάτων, στήριξης και προ παντός αγάπης. Τελικά, η αγάπη είναι κινητήρια δύναμη, αυτήν καλλιεργούμε μαζί με την εκπαίδευση μέσα στο φεγγάρι. Έγκλειστο φεγγάρι, μπορεί να είναι μια προσπάθεια που μπορεί να ριζώσει στη συνείδηση ενός έγκλειστου και όπως δήλωσε μια μέρα ο Βαγγέλης: «Θέλω και εγώ όταν βγω να γίνω εθελοντής, θα βοηθάω προσφυγόπουλα και ηλικιωμένους». Σκεφτείτε μεταλλαγή!

Έγκλειστο φεγγάρι μπορεί να είναι αυτό που γνωρίσαμε στην Αργολίδα που έτρεξαν τόσοι μεταπτυχιακοί και τόσοι πολίτες στις δύο φυλακές, παραμέρισαν τα σίδερα και μπήκαν. Ίσως το στίγμα για τις ώρες της συνάντησης να σβήστηκε για λίγο, ίσως …. Έγκλειστο φεγγάρι, μπορεί ίσως να είναι αυτό που περιμένει να απεγκλωβιστεί, να βγει έξω και να είναι ελεύθερο, χωρίς στίγμα, να αυτοκαθορίζεται, να κινείται και να ζει. Τέλος, έγκλειστο φεγγάρι είναι ο τόπος όπου οι πολλοί μεταλλάσσονται σε ενεργούς πολίτες και οι έγκλειστοι γίνονται ελεύθεροι .

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΕΜΟΣ και η ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΕ γράφουν για το άρθρο τους:

Περιγράψαμε τη διαδικασία υλοποίησης προγράμματος Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση, με θέμα τον εθελοντισμό που πραγματοποιήθηκε στα δύο Σωφρονιστικά Καταστήματα του νομού Αργολίδας με τη συμμετοχή δυο ομάδων εγκλείστων. Οι στόχοι του προγράμματος δεν περιορίστηκαν μόνο στην κατανόηση των εννοιών της συμπαράστασης, του εθελοντισμού και της προσφοράς, αλλά διευρύνθηκαν με την εμπλοκή και τη συνεργασία των συμμετεχόντων σε ομάδες, στην ενδυνάμωση της ενεργητικής τους ακρόασης, στην έκφραση και κατανόηση των συναισθημάτων τους, καθώς και τη βελτίωση της ενσυναίσθησής τους και της ψυχικής τους ενδυνάμωσης.

Η ΜΑΡΙΑ ΤΕΡΖΑΝΙΔΟΥ και η ΑΝΤΩΝΙΑ ΛΑΠΠΑ γράφουν:

Το άρθρο που γράψαμε προσπαθεί να αποτυπώσει όσα ζήσαμε ένα ζεστό απόγευμα στο Kατάστημα Kράτησης Ναυπλίου εμψυχώνοντας μια μοναδική ομάδα ανθρώπων. Εκεί, είδαμε πόση ανάγκη υπήρχε για παιχνίδι, έκφραση συναισθημάτων και συζήτηση. Η αίσθηση που μας άφησαν τα όσα ζήσαμε ήταν γλυκόπικρη, καθώς παρόλη τη μοναδικότητα των στιγμών, το περιβάλλον συχνά μας προσγείωνε στη σκληρή πραγματικότητα του εγκλεισμού.

O ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΡΑΤΑΣΟΣ γράφει αναφερόμενος στο βιβλίο του και τις αναμνήσεις του σε σχέση με αυτό:

«Δάσκαλε, δεν μπορώ να κάνω αυτό το γράμμα!»

«Δάσκαλε, εγώ θα γράφω μόνο με εκείνα τα μεγάλα γράμματα, τα μικρά με παιδεύουν πολύ!» «Θα κάνουμε γιορτή αν βρέχει;»

Ιστορίες βγαλμένες μέσα από τους τέσσερις τοίχους της φυλακής. Ιστορίες καθημερινής σχολικής ζωής… μέσα σε μία βιβλιοθήκη… στο Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Τίρυνθας.

Ένα βιβλίο που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη θεωρία, όπως έχει καταγραφεί από άρθρα και πηγές και στον συναισθηματισμό της πραγματικής εμπειρίας.

Μία ιστορία προερχόμενη από τους ανθρώπους που μένουν στη σκιά και θέλουν να δουν το φως. Η σχολική τάξη σε όλο της το μεγαλείο!

Η ΔΩΡΑ ΠΑΤΣΙΑ και η ΜΑΙΡΗ ΦΑΣΣΑ γράφουν:

Το άρθρο μας αποτυπώνει την εμπειρία μας από το θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα που πραγματοποιήσαμε στη φυλακή Ναυπλίου στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών. Μια εμπειρία ακριβή για εμάς, πλούσια σε συναισθήματα, που η θύμησή της είναι έντονη και μας συντροφεύει ακόμη. Ο δύσκολος χώρος της φυλακής μεταμορφώθηκε κι έγινε κοινός τόπος συνάντησης, όπου το παιχνίδι, το χιούμορ, η δημιουργική διάθεση και η συνεργασία είχαν τον πρώτο λόγο. Η υλοποίηση των θεατροπαιδαγωγικών προγραμμάτων στις φυλακές είναι μια σημαντική πρωτοβουλία γιατί προσπαθεί να διατηρήσει μια γέφυρα επικοινωνίας των εγκλείστων με την υπόλοιπη κοινωνία֗.

Η ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΥ με τη ΒΙΚΥ ΤΣΙΑΝΙΚΑ γράφουν για το άρθρο τους:

Αποτυπώσαμε με λέξεις τα συναισθήματα του βιώματος του προγράμματός μας μέσα στις φυλακές. Δύο αντιφατικά συναισθήματα. Δημιουργικότητα και φαντασία, έγκλειστα. Η καινοτομία του άρθρου έγκειται στο γεγονός της πρώτης προσπάθειας, με πρωτοπόρο τη δασκάλα μας, την κα Άλκηστις.

Η ΝΤΟΡΕΤΤΑ ΑΣΤΕΡΗ γράφει για το άρθρο της, «Κρατούμενη Παιδεία»:

Στον συλλογικό τόμο, για την ιστορία των φυλακών στην Αργολίδα, ανέλαβα ένα εισαγωγικό κεφάλαιο διερεύνησης και των 8 κρατητηρίων στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, εστιάζοντας στη σχέση φυλακής και παιδείας. Από την πρώτη ημέρα, μορφωμένοι άνθρωποι, όπως ο Καρκαβίτσας απαιτούν αξιοπρεπή διαβίωση, μόρφωση και μια τέχνη για τους κρατούμενους. Στη συνέχεια, οι μεταρρυθμιστές του Ομίλου της εκπαίδευσης, που είδαν το όραμά τους για μια δημοτική και δημοκρατική παιδεία να γίνεται πραγματικότητα, μόνο όταν βρέθηκαν εξόριστοι και φυλακισμένοι στα κρατητήρια της Ακροναυπλίας αλλά και μέχρι σήμερα με τις δράσεις του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στα σύγχρονα καταστήματα κράτησης, οι αγώνες για την ποιότητα της εκπαίδευσης δοκιμάστηκαν με το αίτημα για αξιοπρεπείς συνθήκες σωφρονισμού.

Η ΝΤΟΡΕΤΤΑ ΑΣΤΕΡΗ γράφει για το βιβλίο της, «Συζητώντας τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με τους κρατούμενους»:

Στη μονογραφή μου «Συζητώντας τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με τους κρατούμενους» καταγράφω βήμα βήμα την οπτική των κρατουμένων στα δύο Καταστήματα Κράτησης, τα αιτήματά τους, την οπτική και το δικό τους αφήγημα, τη μεθοδολογία που δούλεψα και κάποια συμπεράσματα ενθαρρυντικά για τις δράσεις πολιτισμού και παιδείας στα Καταστήματα Κράτησης.

Έγκλειστο φεγγάρι σημαίνει ελπίδα.

Άλκηστις Κοντογιάννη

Ακολουθήστε την “Ενημέρωση Πελοποννήσου” στο GOOGLE NEWS

– Στη σελίδα του Facebook
– Στην ομάδα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Τελευταίες ειδήσεις

Περισσοτερα