Γιάννης Κατσάνης: Ένας παθιασμένος εργάτης του “Θρύλου”

Κώστας Πρώιμος εκδότης δημοσιογράφος
Του Κώστα Πρώιμου

“Πιο πολύ Ολυμπιακός” πραγματικά δεν γίνεται!

Από μικρό παιδί ταγμένος στο πλευρό της αγαπημένης του Ομάδας, ο δημοφιλής Γιάννης Κατσάνης, περιγράφει ορισμένες ιδιαίτερες στιγμές που βίωσε ως μέλος της  μεγάλης και Θρυλικής Πειραιώτικης οικογένειας.

Από την εμβληματική “Ερυθρόλευκη Στρατιά” νεαρός ακόμη,  βρέθηκε στο πλευρό του εξέχοντος Γιώργου Λούβαρη καθώς και του αείμνηστου και συνάμα ανυπέρβλητου Σάββα Θεοδωρίδη, μέχρι την δεύτερή  του ενασχόληση μιας και υπήρξε εμπράκτως και δουλευταράς ως άνθρωπος, στον τομέα των δημοσίων σχέσεων, σε διάσημα μαγαζιά της παραλιακής επί σειρά πολλών ετών κατά το παρελθόν.

Αγαπητέ Γιάννη, θεωρούμε ως  “συμπαντικό δεδομένο” ότι ήσουν Ολυμπιακός πριν γεννηθείς…

Γιάννης Κατσάνης: Ναι, κάπως έτσι, αν σκεφτείς ότι ο πατέρας μου ήταν ο μόνος Ολυμπιακός σε μια οικογένεια Παναθηναϊκών. Καλύτερα γάβρος και αγνός που λένε…. Ήμουν έντεκα χρονών όταν έκανα την πρώτη μου υπέρβαση με τον θείο μου, ο οποίος με πήρε με τη μηχανή και εκδράμαμε στον Βόλο από την Αθήνα για έναν τελικό του Ολυμπιακού. Επειδή κερδίσαμε, θυμάμαι ότι επί ένα μήνα κοιμόμουν με το κασκόλ του Θρύλου. Στη συνέχεια έγινα τόσο ένθερμος οπαδός της ομάδας που έψαχνα τρόπο για να πάω στο Καραΐσκάκη στα κρυφά. Εννοείται ότι γράφτηκα μέλος στην “Ερυθρόλευκη Στρατιά” και ήμουν μαζί με τον Παντελή Γρηγορίου στην  “θύρα  7”. Η μάνα μου ήταν γέννημα – θρέμμα Πειραιώτισσα. Η Ειρήνη από το Χατζηκυριάκειο  και μπορώ να πω ότι επηρεάστηκα από αυτό το γεγονός. Και ο πατέρας μου, ο Αντώνης, αν και Αθηναίος, υπήρξε παράγοντας στον Α.Ο Δάφνης, ωστόσο  ήταν “άρρωστος” Ολυμπιακός. Μάλιστα, ο ίδιος συνέβαλλε τότε τα μέγιστα ώστε να μεταγραφούν από την συγκεκριμένη  τοπική ομάδα  οι Αναστόπουλος και Χριστοδούλου στον Πανιώνιο.

Πότε ενσωματώθηκες επαγγελματικά στην οικογένεια του Ολυμπιακού;

Γιάννης Κατσάνης: Ήταν η 5η Αυγούστου του 1995, επί εποχής Σωκράτη Κόκκαλη.

Πες μας Γιάννη, πώς προέκυψε αυτή η σχέση ζωής για σένα με τον Θρύλο των γηπέδων;

Γιάννης Κατσάνης: Ήταν δύο άνθρωποι που με βοήθησαν τότε. Ο Άγγελος Ζούρας διευθυντής Marketing του Ολυμπιακού και στενός φίλος της Οικογένειας Κόκκαλη. Ο δεύτερος άνθρωπος μέσω κάποιας γνωριμίας ήταν ο κ.Γιώργος Λούβαρης. Ο κ. Λούβαρης μου στάθηκε πάρα πολύ, υπήρξα τυχερός διότι το χούι μου, το πάθος μου για την ομάδα το έκανα επάγγελμα.

Θυμάσαι μερικά highlights όπως τα είχες βιώσει εσύ, εκ των έσω, κατά την διάρκεια εκείνης της “Αναγεννησιακής” περιόδου του Ολυμπιακού;

Γιάννης Κατσάνης: Θυμάμαι πάντα ένα περιστατικό με τους κυρίους Λούβαρη και Σωκράτη Κόκκαλη. Είχε πει ο κύριος Γιώργος στον Πρόεδρο ότι με έχει δίπλα του και ήμουν αυτός που είχε γυρίσει τότε εκείνο το δημοφιλές διαφημιστικό με το Frulite. Μια από τις επόμενες ημέρες κατά την οποία ο κ. Κόκκαλης ανέβαινε τα σκαλιά στην είσοδο της ΠΑΕ και είχα σταθεί να τον καλωσορίσω με κοίταξε και με μια χειρονομία με την κοιλιά αφού αναφώνησε “χοχοχο”  με ρώτησε αν είμαι ο: τι πίνεις; Αυτό ήταν το διάσημο μότο και η ατάκα μου στην τηλεόραση. Άλλο να σας το περιγράφω βέβαια και άλλο να το βλέπετε.

Ο κ. Σωκράτης Κόκκαλης ήταν πάντα πρόσχαρος και χάραξε το μεγαλείο του Ολυμπιακού βγάζοντας τον από τα “πέτρινα χρόνια”. Στην συνέχεια βέβαια, τη σκυτάλη πήρε ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος ολοκλήρωσε και τελειοποίησε το έργο Κόκκαλη. Με υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις στου Ρέντη, ίσως και από τις καλύτερες στην Ευρώπη. Θυμάμαι πάντα,  από τις πρώτες μου γνωριμίες επί εποχής Νταϊφά την κ. Λόλα η οποία ήταν εντυπωσιακή και πανέξυπνη.

Κατά περιόδους, επειδή είσαι αγαπητός σε έδεναν ιδιαίτεροι δεσμοί φιλίας και συμπάθειας με λαμπρούς αστέρες του Ολυμπιακού. Ποιοι ήταν αυτοί που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

Γιάννης Κατσάνης: Εκτός από οδηγός υπήρξα και ο συνοδός  του εκάστοτε Παρατηρητή διαιτησίας της UEFA στους αγώνες του Champions League. Έτυχε να είμαι δίπλα σε υπέρλαμπρους,  Ζάχοβιτς, Καρεμπέ, Ριβάλντο, Ζε Ελίας, Ζέτεμπεργκ, Τζιοβάνι… Είχα ιδιαίτερες επαφές με τον Παρ Ζέτεμπεργκ και τον Ζε Ελίας. Επίσης είχα προσωπική σχέση με τον τεράστιο Αρχηγό μας τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, τον Ανδρέα Νινιάδη αλλά και έναν εξαιρετικό χαρακτήρα τον Θανάση Κωστούλα και πατέρα του δικού μας Μπάμπη ο οποίος διαπρέπει στην Αγγλία. Μέσα από την τριβή μου και τον συγχρωτισμό με όλους αυτούς τους τρομερούς παίκτες αλλά και τον κόσμο, μεγάλωνε  όλο και περισσότερο η αγάπη μου για την ομάδα. Το πάθος μου για τον Ολυμπιακό με κυρίευε στην καθημερινότητα μου, υπήρξαν πραγματική οικογένεια για μένα.

Ξέρω πως  για να αισθάνεσαι ότι συμβάλεις έστω και συμβολικά διατηρούσες κάρτα μέλους, ενώ αγόραζες εισιτήρια διαρκείας αν και εξυπακούεται ότι είχες ελευθέρας στο γήπεδο λόγω της ιδιότητάς σου…

Γιάννης Κατσάνης: Ναι, πράγματι, ήθελα εμπράκτως έστω και στον βαθμό που μπορούσα να προσφέρω κάτι και εγώ στην ομάδα…

Στο τέλος ήρθε η συνεργασία σου στο πλευρό του αείμνηστου και αξεπέραστου Σάββα Θεοδωρίδη… Τι θυμάσαι χαρακτηριστικά από τις μέρες και τις ατελείωτες ώρες δίπλα σε έναν πραγματικό
“Θρύλο του Θρύλου”;

Γιάννης Κατσάνης: Το μεγαλείο του αείμνηστου Σάββα Θεοδωρίδη θα μείνει αξέχαστο σε μένα αλλά και σε όσους τον γνώριζαν προσωπικά. Υπήρξε ο “θεμέλιος λίθος” της ομάδας, ο “Πατέρας των ποδοσφαιριστών”, ο εμψυχωτής όλων. Ο Σάββας Θεοδωρίδης ήταν ένας Άνθρωπος με το ΑΛΦΑ κεφαλαίο και κατά την άποψη  μου ο μεγαλύτερος παράγοντας του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν υπήρχε μισθοδοσία για τον Σάββα. Η προσφορά του στον Ολυμπιακό ήταν απόλυτα ανιδιοτελής. Ήταν επιβλητικός, οξυδερκής, ενώ αγαπούσε την οικογένεια του, και διατηρούσε στενές σχέσεις και με τον Θόδωρο και τον Δημήτρη. Θα πρέπει να αναφέρω ότι τις προσπάθειες του  στήριζε αμέριστα η σύζυγος του η Κυρία Άννα, μια Κ υρία με Κάππα Κεφαλαίο…  Ο Σάββας Θεοδωρίδης βοηθούσε όποιον, μα όποιον είχε ανάγκη, ενώ αγαπούσε πάρα πολύ και τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Ο Σάββας δεσπόζει και μετά το θάνατο του παντού, με τη φωτογραφία του στα αποδυτήρια, στο Μουσείο της Ομάδας, πραγματικά  παντού, στις καρδιές όλων των φιλάθλων του Ολυμπιακού.

Βαγγέλης Μαρινάκης. Αναμφισβήτητα μεγάλο και ιστορικό κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό. Τι να πρωτογράψουμε; Η κατάκτηση του Conference τα λέει όλα…

Γιάννης Κατσάνης: Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι μια τεράστια προσωπικότητα, έχει μάθει να κερδίζει με το σπαθί του, είναι ιδιαιτέρως δοτικός άνθρωπος ο οποίος βοηθά πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας πολλούς  άπορους είτε άτομα με προβλήματα υγείας. Θα ήθελα να πω μέσα από τη δική μου εμπειρία, όταν χρειάστηκα το αμαξίδιο και ο πρόεδρος το έμαθε αμέσως μου το προσέφερε.

Πάντως έχει δίπλα του και ζόρικους επιτελικούς συνεργάτες ο κ.Μαρινάκης.

Γιάννης Κατσάνης: Ναι, ο κ. Καραπαπάς είναι ιδιαίτερος, όπως και ο Σωκράτης Κομηνάκης ο οποίος είναι και μέλος της Διοίκησης στην Νότιγχαμ Φόρεστ. Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω σε αυτό το σημείο την βοήθεια που δέχτηκα και από τους δύο. Αυτός όμως είναι ο Ολυμπιακός,  άπαξ και γίνεις μέλος της Οικογενείας του παραμένεις μέχρι τέλους. Τέλος θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την ευκαιρία που μου δίνετε με αυτή την παρουσίαση και τη γυναίκα μου Γεωργία Αντωνίου, διότι χωρίς την παρουσία της δεν θα τα είχα καταφέρει να ανταπεξέλθω στις δυσκολίες της καθημερινότητας μου.

Ακολουθήστε την Ενημέρωση Πελοποννήσου στο Facebook

Αποκλειστικές Έρευνες Συνεντεύξεις και Άρθρα
Ειδήσεις από: Ναύπλιο Άργος Ερμιονίδα Τρίπολη – Κορινθία Αθλητικά

Γερανιός-2
previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Τελευταίες ειδήσεις

Τα πιο δημοφιλη