Αδέσποτα και δεσποζόμενα ένας διαχρονικός πονοκέφαλος

0

Του Νίκου Μπάμπα*

Είναι πραγματικά ένας πονοκέφαλος η λύση αυτού του προβλήματος ή απλά είναι τα συμφέροντα κάποιων που δεν θέλουν λύση; Θα προσπαθήσω να δώσω την λύση με βήματα, που θα διασαφηνιστούν μετέπειτα, και με χρονικό διάστημα ένα χρόνο.
Ταυτοποίηση όλων των σκύλων αδέσποτων και δεσποζόμενων το που ανήκουν άμεσα, αφήνοντας τις γάτες για ένα χρονικό διάστημα εκτός, προσπαθώντας πρώτα να λύσουμε την ζωή των σκυλιών, με μικροτσίπ όπως ορίζει ο νόμος

Άμεση περισυλλογή όλων των αδέσποτων κουταβιών και μεγάλο χρηματικό ποσό ή και φυλάκιση σε όποιον πιαστεί να αφήνει κουτάβια.
Άμεση στείρωση όλων των αδέσποτων αρσενικών ζώων και άμεση καταβολή προστίμου σε όποιον αφήνει τον αρσενικό μη στειρωμένο σκύλο να κυκλοφορεί ελεύθερος όπως ορίζει ο νόμος.
Περιοδική στείρωση με διάρκεια ενός χρόνου όλων των αδέσποτων θηλυκών σκύλων.

Μόνο με την χρήση των 3 πρώτων βημάτων μπορεί να περιοριστεί το χρόνιο αυτό πρόβλημα σε ποσοστό 70%. Βέβαια θα πρέπει να γνωρίζουμε και να δεχτούμε την ξαφνική άνοδο των αδέσποτων που θα γίνει λόγο της ξαφνικής εγκαταλείψεις κάποιων σκύλων από τους ιδιοκτήτες τους και ίσως την αναπροσαρμογή του χρονικού διαστήματος επίλυσης. Επίσης το ότι με τις γάτες δεν θα αλλάξει αρχικά για κάποιο χρονικά διάστημα κάτι, αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι αδέσποτες γάτες είναι και εχθροί των ποντικιών.

Πάμε λοιπών να δούμε ένα ένα τα βήματα και να αναλύσουμε από νομικής και ηθικής τα προβλήματα που προκύπτουν και πως μπορούμε να τα ξεπεράσουμε ή κάποια θα τα δεχτούμε υποχρεωτικά γιατί δεν θα γίνετε αλλιώς για να λύσουμε το πρόβλημα.

ΒΗΜΑ 1

Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι η ταυτοποίηση και η αντιστοίχιση του κάθε σκύλου με έναν ιδιοκτήτη είναι το σημαντικότερο βήμα για την επίλυση του προβλήματος και όποιος προσπαθήσει να ισχυριστεί το αντίθετο απλά δεν θα το καταφέρει.
Το πρόβλημα λοιπόν των αντιδράσεων είναι στο κόστος και στην ηθική/φιλοσοφική ένσταση. Ο νόμος ορίζει ως ταυτοποίηση το Μικροτσίπ και το μέγιστο αριθμό ζώων ανά οικογένεια τα δύο ζώα, που για πολλούς αυτό είναι απαράδεχτο. Για να δούμε λοιπόν τι συμβαίνει.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έχει ένα μικρού μεγέθους σκύλο και θεώρει ότι το εφάπαξ κόστος, όσο και εάν είναι αυτό, του Μικροτσίπ είναι μεγάλο.

Γνωρίζοντας ότι για καθημερινή τροφή ενός τέτοιου σκύλου με την χειρότερη διατροφή, νερό βρύσης και κάποια πρόσθετα (ξέρετε εσείς) 0,5€ την ημέρα (του θανατά τροφή και πολύ μικρό σκύλο) άρα 15€ τον μήνα, άρα 180€ το χρόνο. Αν βάλουμε και τα αξεσουάρ και τα Κτηνιατρικά (που με τέτοια διατροφή θα είναι πολύ περισσότερα, ξέρετε εσείς) άλλα 120€ σύνολο 300€ το χρόνο. Αν υπολογίσουμε ένα εφάπαξ συν λογικό ποσό, για τα 10-15 χρόνια ζωής ενός σκύλου, (που αυτός ο σκύλος δεν πιστεύω ότι θα έχει τόσο μεγάλο προσδόκιμο ζωής, αλλά λέμε τώρα) 20% είναι 60€ άρα 0,164€ συν την ήμερα τον πρώτο χρόνο, σαν κουτάβι, που εννοείτε ότι το υπερλατρεύουμε και άλλα πολλά, ξέρετε εσείς.

Με το παράδειγμα αυτό καταρρίπτουμε λοιπόν το κόστος του Μικροτσίπ (Συν ότι σπάνια θα βρεθεί στην τιμή τον 60€) και στο κάτω κάτω αν κάποιος δεν μπορεί να δώσει αυτό το ποσό, τότε ρε φίλε μην παίρνεις σκύλο, πάρε λούτρινο που όταν σταματήσουν και οι μπαταρίες δεν παίρνεις καινούργιες και τέρμα. Άρα θεωρό περιττό να αναλύσω το εάν έχεις παραπάνω από ένα ζώο ή και παραπάνω από όσα όρισε ο νόμος που δεν είναι και δεσμευτικός.

Γιατί φίλε μου καλέ όπως δεν θα κάνεις οικογένεια με δέκα παιδία γιατί έχεις σκεφτεί ότι δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα από τις ανάγκες που θα προκύψουν, γιατί να έχεις δέκα σκύλους εφόσον και εκεί δεν μπορείς; και μην μπεις στον κόπο να πεις γιατί συγκρίνεις τα παιδία με τα σκυλιά γιατί δεν κάνω καμία τέτοια σύγκριση, απλά συγκρίνω σκέψεις.
Βέβαια από αυτό θα πρέπει για ένα διάστημα να εξευρεθούν κάποιοι λίγοι καλοί ζωόφιλοι οι οποίοι κατέχουν περισσότερα σκυλιά βοηθώντας κάποιες ζωοφιλικές ενώσεις λόγω του ότι δεν λειτουργεί στην χώρα μας ακόμα τίποτα και έτσι δεν έχουν χώρους να τα βάλουν. Αλλά αυτό θα ξανασυζητηθεί.
Νομική, Ηθική ή και Φιλοσοφική στάση για την χρήση του Μικροτσίπ. Εδώ πράγματι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και είμαι και εγώ σε έναν μεγάλο βαθμό υπέρμαχος. Για να δούμε λοιπόν

Νομοθετικά εάν θα φορολογηθούν τα ζώα με Μικροτσίπ, σε αυτό το κράτος όλα είναι πιθανά, εδώ φορολογούνται λανθασμένα οι πολύτεκνοι, βλέπεται εμείς δεν είμαστε Πολωνία που ενισχύουν τις πολύτεκνες οικογένειες.

Μάλλον εμείς εδώ είμαστε Εθνικιστές και Ρατσιστές και για να φύγει αυτή η ταμπέλα από πάνω μας πρέπει εμείς να μην κάνουμε παιδία αρκεί να κάνουν όλοι οι άλλοι δηλαδή οι πατριώτες αντιρατσιστές. Καλώς έως εδώ ας πάμε στο θέμα μας. Λογικά δεν θα πρέπει να φορολογηθούν τουλάχιστον γι΄αυτούς που θα έχουν μέχρι δύο ζώα όπως ορίζει ο νόμος. Τώρα γι΄αυτούς που έχουν περισσότερα, για μένα, εξαρτάτε για πιο λόγο έχουν περισσότερα και επειδή είναι πολύ μεγάλο αυτό το κομμάτι, θεωρώ ότι δεν πρέπει να αναλυθεί προς το παρόν παραπάνω.

Ηθικά και Φιλοσοφικά-Θεολογικά. Μπορούμε να βάζουμε ένα πρόσθετο τεχνολογικό εμφύτευμα σε έναν ζωντανό οργανισμό υποχρεωτικά και χωρίς την συγκατάθεσή του, που εξυπηρετεί μόνο την ταυτοποίηση του και πουθενά αλλού την υγεία του μόνο και μόνο ότι είμαστε ισχυρότεροι από αυτόν; Θα μπορούσε να περάσει στο μέλλον η ταυτοποίηση με Μικροτσίπ και στον Άνθρωπο και πόσο θα ήταν σωστό;

Υπάρχουν άλλοι τρόποι ταυτοποίησης; Αυτά για μένα είναι κάποια υπαρκτά και σεβαστά ερωτήματα. Εδώ λοιπών έχουμε φαντάζομαι δύο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που θα πουν Ναι σε όλα και δεν τους πειράζει αρκεί να τακτοποιηθούν τα ζώα μας για να γνωρίζουμε τι γίνετε. Και Αυτοί που θα πουν Όχι σε όλα ή σε κάποια από αυτά.

Αυτοί λοιπόν που δεν έχουν πρόβλημα. Δεν έχουν πρόβλημα, αρκεί να βρεθεί λύση καθώς και δεν τους πειράζει ο τρόπος ταυτοποίησης αρκεί να γίνει. Άρα πηγαίνουν και βάζουν και έτσι είναι και στην πράξη.
Αυτοί που έχουν πρόβλημα, τι κάνουμε εδώ είναι λοιπόν το δύσκολο.
Εδώ λοιπόν η πρόταση μου είναι μία προϋπόθεση ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ Όλοι οργανωμένα βάζουμε Μικροτσίπ ας πούμε σαν πρώτη γενιά άλλα οργανωμένα ταυτόχρονα ζητούμε από το κράτος άλλο τρόπο ταυτοποίησης που δεν θα τοποθετείς τίποτα μέσα στον οργανισμό. Υπάρχει; Ναι Υπάρχει και είναι

Α. Ταυτοποίηση μέσο DNAόπου κάποιοι θα επικαλεστούν το μεγάλο κόστος, όπου αυτοί την στιγμή ισχύει άλλα εάν ζητηθεί από όλους και όλα τα κράτη και με την αύξηση της τεχνολογίας θα πέσει πάρα πολύ το κόστος. Υπάρχει ήδη στα Αλόγα.

Β. Ταυτοποίηση μέσο της Ίριδας του Ματιού. Υπάρχει ήδη αυτό και στον Άνθρωπο και εύκολη σχετικά τεχνολογία και υπάρχει και στο Άλογο μόνο που το μηχάνημα είναι αρκετά μεγάλο προς το παρόν και δεν καταλαβαίνω το γιατί είναι τόσο μεγάλο μιας και στον άνθρωπο πλέον θα το έχουν όλα τα νέα έξυπνά κινητά.
Έτσι λοιπόν δεν χρειάζεται να τοποθετήσεις κάτι στο σώμα του ζώου σου και θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και οι τρείς τρόποι και ας επιλέξει ο κόσμος πιο θα προτιμήσει.

Νομίζω λοιπόν ότι το θέμα ταυτοποίηση έχει απαντηθεί σε μεγάλο ποσοστό και πρέπει να εφαρμοστεί εφόσον θέλουμε να βάλουμε μία σειρά.

*Κτηνίατρος – Κρανίδι

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here