Ο Ντόναλντ στην υπηρεσία του κ. Εξαδάκτυλου

0
Μηνάς Π.
Γράφει ο Μηνάς Π.

Απαγορεύεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και λειτουργίας των καφέ-μπαρ, η μουσική. Ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Αθανάσιος Εξαδάκτυλος εξηγεί γιατί.

«Η μουσική επιβάλλει μεγαλύτερη ένταση φωνής και προσπάθεια ή επιβάλλει στους ανθρώπους να πλησιάσουν πιο κοντά για να ακουστούν. Δεν έχει να κάνει με τον ήχο. Δεν θα καταβάλλετε την εξτρά προσπάθεια που θα καταβάλλετε όταν χρειάζεται να μιλήσετε σε ένα χώρο που έχει δυνατή μουσική, η οποία στέλνει τα σταγονίδια σας και μαζί με αυτά τον ιό μακρύτερα από εκεί που τα στέλνει η φυσιολογική ομιλία. Αυτό είναι ο λόγος και κανένας άλλος»

Ως ένθερμος «οπαδός» της πιο άτυχης και τεμπέλικης πάπιας που έχει υπάρξει ποτέ στον φανταστικό κόσμο της Disney, και έχοντας οργώσει πάμπολλα κόμιξ κατά τα παιδικά μου έτη παραμονής μου στη Γη, ενώ δεν παραλείπω να εμπλουτίζω τις γνώσεις μου ακόμα και σήμερα όταν κάποιο τεύχος με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ Ντακ πέσει στα χέρια μου, το διαδίκτυο μου θύμισε μια ξεχασμένη ιστορία από το 2002 που είχε κυκλοφορήσει στην πατρίδα μας.

Στο τεύχος «Ντόναλντ» με αριθμό 53, υπάρχει μια ιστορία σε σενάριο βασισμένο του μυθιστορήματος του Ρέι Μπράντμπερι  «Φαρενάιτ 451» ο οποίος στο έργο του αυτό αναφέρεται σε μια δυστοπική εποχή, στο μέλλον, όπου τα βιβλία είναι απαγορευμένα.

Οι Ιταλοί σεναριογράφοι Κόμιξ, στην ιστορία τους το “Φαρενάιτ 451” το είχαν μετατρέψει σε απαγόρευση της μουσικής με εντολή του Σκρούτζ, έχοντας ιδρύσει ένα ειδικό σώμα πυροσβεστών που έλεγχε και κατέστρεφε τα παράνομα μουσικά όργανα ή δίσκους βινυλίου και cd που κατείχαν οι πολίτες της Λιμνούπολης. Με πρωταγωνιστές τον Γκαστόνε και Ντόναλντ Ντακ και «τρόπαιο» την Νταίζη, οι καταστάσεις που εξελίσσονται είναι τραγελαφικές.

Έγραψα τραγελαφικές και άθελα μου το μυαλό με πήγε σε μια κατάσταση όπου με εντολή Μητσοτάκη, ιδρύεται και εξοπλίζεται ένα νέο σώμα από νέους ρωμαλέους για να κυνηγάνε τους «ρεμαλέους», με σκοπό την τήρηση και την παραδειγματική τιμωρία των εκάστοτε επιχειρηματιών καφέ μπαρ που θα τολμήσουν να  αψηφήσουν το σχετικό «νόμο» περί απαγόρευσης μουσικής στα μαγαζιά τους.

Γιατί όχι; Προσλήψεις εκεί που πονάει η Ελλάδας μας πραγματικά και καταστολή για να μην… πονάμε αργότερα. Ευελπιστώ ότι υπεύθυνοι των «έξυπνων μέτρων» δεν έχουν τον χρόνο να διαβάζουν Ντόναλντ και δεν θα ζήσουμε ιστορίες «Λιμνούπολης»…

«Η μουσική επιβάλλει μεγαλύτερη ένταση φωνής και προσπάθεια ή επιβάλλει στους ανθρώπους να πλησιάσουν πιο κοντά για να ακουστούν» αναφέρει ο κ . Εξαδάκτυλος.

Ο κ. καθηγητής μας προτρέπει με λίγα λόγια το φλερτ να το ξεχάσουμε, μαζί με το «τυχαίο» άγγιγμα του χεριού του «υποκειμένου» που έχουμε βγει για να το αποπλανήσουμε ή να μας αποπλανήσει. Τις λάγνες ερωτικές υποσχέσεις σε απόσταση αναπνοής από το αυτί, υποβοηθούμενες από το αλκοόλ και χωρίς την βοήθεια της μουσικής για να συμβούν, θα καταλήξουν στον κάλαθο των… αχρήστων και όχι των αρίστων.

Σμπαρεκουακ, κύριοι που θα έλεγε και το μεγαλύτερο θύμα του καπιταλισμού Ντόναλντ Ντακ….

Ακολουθήστε την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ στο Google News
Στη σελίδα και την ομάδα στο Facebook

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here