Του Andrew Collins*

Όραση νυχτερινή,
βραδινή δε νετάρει δος μου μέρος, τόπο να στηριχτώ και θα νετάρω στη σκιά
δος μου τόπο, σημείο ν’ αναπνεύσω ανάσα
και θα γυρίσω τον ήλιο
Φτωχός με μάτια κλειστά ο φακός
αποτύπωση στην ένδεια των μέσων να αποδώσουν το παραμικρό
ίσως να μη ξέρω
ενδεχόμενα να μη γνωρίζω, να μην έμαθα
Νυχτερινή όραση δεν θα βρέξει φως και το χέρι πρέπει να μείνει σταθερό
ακλόνητο για να μην έχω θόρυβο
Δώσε μου ένα μέρος,
ένα μέρος για να ξεκουραστώ,
να διώξω τη φασαριόζα μου εικόνα
θα πετάξω στη σκιά των δέντρων
Δώσε μου ένα μέρος για να αναπνεύσω
Θα λοκάρω στον ήλιο με κλειστό φακό
Αποτυπώστε, παρουσιάσετε τα όλα,
το παραμικρό είναι σπουδαιο
Ατυχώς τα ξέρω όλα, ήμουν εδώ πρώτος
το μόνο που πιθανά να μην γνωρίζω,
να μην έχω ιδέα
δεν είναι παρά η στιγμή που θα πεθάνω
έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν είχα υπερεγώ

*Ο Andrew Collins κατά κόσμον Θεοδόσης Καλογιάννης έχει καταγωγή απ το Ναύπλιο. Γράφει ποιήματα και πεζά απ την ηλικία των 12 ετών. Τα τελευταία 15 χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ακολουθήστε την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ στο GOOGLE NEWS

Στη σελίδα του Facebook – Στην ομάδα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here