Άρθρα"Πότε θα γίνεις μάνα;"

“Πότε θα γίνεις μάνα;”

Βανέσσα Γιαννοπούλου
Γράφει η Βανέσσα Γιαννοπούλου*

Είναι πραγματικότητα η καθημερινή πίεση της κοινωνίας σε όσες γυναίκες έχουν περάσει τα 30 και δεν έχουν ακόμα μητέρες. Ας το παραδεχτούμε.

“Όλοι οι φίλοι μου έχουν εγγόνια”. “Ο ντουνιάς είναι γεμάτος με καλά παιδιά, εσύ γιατί ακόμα δεν έχεις βρει τον κατάλληλο;”

Πολλές τέτοιες και ακόμα περισσότερες άβολες ερωτήσεις από το στενό μας περιβάλλον, που πάνω από όλα τα λέει για το καλό μας. Για να μην είμαι άδικη μαζί τους, δεν είναι κάτι που το ρωτάνε διαρκώς όλοι. Γονείς, φίλοι και συγγενείς, θέλουν να σε δουν νυφούλα και μανούλα.

Όταν πατάς τα 30, σα να γυρνά ένας διακόπτης μέσα τους και αγωνιούν για την αποκατάστασή σου. Αποκατάσταση και ευτυχία όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται βέβαια. Σε αυτό δε βοηθά καθόλου το γεγονός ότι οι κόρες των κολλητών τους φίλων παντρεύτηκαν και έκαναν παιδάκια. Ξαφνικά το παιδικό κλάμα γι’αυτούς, συγκρίνεται με συναυλία της Λυρικής Ορχήστρας, με θεία μελωδία. Εκεί που οποιοσδήποτε άνθρωπος φυσιολογικός, ακούει τσιρίδες, οι δικοί σου ακούν μελωδιούλες.

Ξαφνικά το “πότε και εσύ;” απασχολεί όλο το συγγενολόι. Μόνιμη ερώτηση στα τραπέζια είναι το, αν ήρθε επιτέλους αυτός ο ξεχωριστός τύπος. Εσύ μπορεί να νιώθεις ξεχωριστό κάθε έρωτα της ζωής σου, που φυσικά δεν τους κάνει και δεν εννοούν αυτό ακριβώς. ‘Η μπορεί να νιώθεις υπέροχα που δεν έχεις κανέναν. Ντροπή σου! Όσοι δε έχουν μεγαλύτερη άνεση, το παρατραβάνε αγρίως. Καθορίζουν το είδος του γάμου σου, του γλεντιού, των καλεσμένων, το αν θα βαφτίσεις το ανύπαρκτο παιδί σου. Δε σε βοηθά επίσης καθόλου το να είσαι η μεγαλύτερη από τα ξαδέρφια σου.Την πάτησες!!

Προσωπικά, τις περισσότερες φορές, παίρνω αυτές τις αδιάκριτες ερωτήσεις και απαιτήσεις για καλαματιανά και γεννητούρια αψήφιστα. Άμα όμως έχω χωρίσει ή περνάω φάση αποτυχημένων ραντεβού, τότε αναγκάζομαι και απαντώ (όχι πάντα ευγενικά), για τα αυτονόητα. Τότε σίγουρα πιστεύουν πως περνάω τη φρίκη και τα νεύρα της “γεροντοκόρης” και επιβεβαιώνουν το πόσο αναγκαία είναι η αποκατάστασή μου.Καμία σωτηρία!!!!

Ποια όμως είναι τα αυτονόητα;

Όταν περνάς τα 30, δε σημαίνει πως αυτόματα ονειρεύεσαι πάνες και μπιμπερό, ούτε νυφικά και μπομπονιέρες. Δεν αναζητάς απεγνωσμένα τον πρίγκιπα (ούτε την πριγκίπισσα, γιατί επιτέλους ας πούμε δυνατά ότι υπάρχει και αυτή η περίπτωση). Έχεις ακόμα φιλοδοξίες, όνειρα χωρίς ταβάνι. Σου αρέσουν τα ξενύχτια και τα υπέροχα καλοκαιρινά κοκτέιλς με παρέες.

Μπορεί όμως να υπάρχουν πολλά πράγματα που οι γύρω δεν ξέρουν. Μπορεί να υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας που σε εμποδίζει να γευτείς τη μητρότητα. Μπορεί να παλεύεις καθημερινά με όσους σε κατακρίνουν ακόμα και γι’ αυτό. Και κάτι ακόμα πιο σοκαριστικό….ΜΠΟΡΕΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΗ ΘΕΣ!!!

Γενικά μωρέ, μπορεί να θέλουμε κάθε μήνα τα “αυγά” μας να πηγαίνουν χαμένα. Είναι δικαίωμά μας να φλερτάρουμε, να παρτάρουμε με φίλες, να μη θέλουμε άγχη, να φοβόμαστε τη μητρότητα, να να να…..

Αναρωτιέμαι πόσο τετριμμένο και ίσως βαρετό είναι αυτό το κείμενο εν έτει 2023.

Όμως όσο ακόμα γίνονται τέτοιες ερωτήσεις, πρέπει να γράφονται τέτοια κείμενα και πρέπει να ειπώνονται τα αυτονόητα!!!

*Φιλόλογος – ειδική εκπαιδευτικός – μουσικός.

Ακολουθήστε την Ενημέρωση Πελοποννήσου στη σελίδα μας στο Facebook

Στην ομάδα και στις ειδήσεις της Google News

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Τελευταίες ειδήσεις

Περισσοτερα