Η αναβάθμιση που κανείς δεν περίμενε.

Αλήθεια… τι σημαίνει η νέα εποχή της ψηφιοποίησης;

Την ακούσαμε να ανθίζει με ορμή την εποχή του κορονοϊού, εκεί που ξαφνικά οι επαφές μειώθηκαν και γεννήθηκε η ανάγκη για ανέπαφες συναλλαγές.

Τη θεωρήσαμε μακρινή, μια ιδέα στο βάθος.

Μέχρι που δεν χτύπησε απλώς την πόρτα — την άνοιξε με ορμή.

Και μπήκε μέσα όχι για να αναβαθμίσει ένα πρόγραμμα,

Αλλά μια χώρα.

Μια χώρα με ήθη, έθιμα, ιστορία —

Με ζωντανούς ανθρώπους, πάνω απ’ όλα.

Αυτές οι αλλαγές γεννούν ερωτήματα.

Αλλά τα παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη… σταμάτησαν να ρωτούν.

Γιατί;

Για την ευκολία; Θα πουν ναι.

Για την πρόοδο; Θα πουν σωστά.

Αλλά… αν μια μέρα το σύστημα καταρρεύσει;

Αν υπάρξει μια παρατεταμένη διακοπή ηλεκτρισμού;

Αν συμβεί ένα φυσικό φαινόμενο — και τότε;

Τότε μένεις με το κινητό στο χέρι,

Χωρίς να ξέρεις τι να κάνεις μ’ αυτό.

Και πάμε πιο πίσω…

Στην εποχή της δραχμής.

Τα μεγάλα χαρτονομίσματα που είχαν «αξία».

Μέχρι που βολευτήκαμε με κάτι μικρότερο.

Πιο απλό. Πιο ψηφιακό.

Το δεχτήκαμε.

Και κάθε μέρα λέμε: “Χμ, το νερό είχε 50 δρχ, όχι μισό ευρώ…”

Και τώρα…

Πάμε να βολευτούμε με κάτι ακόμα πιο απλό:

Το άυλο.

Και μάντεψε:

Κανείς δεν δίνει δεκάρα.

Γιατί δεν υπάρχει δεκάρα.

(Facts.)

Στο όνομα της εξέλιξης, η κοινωνική μνήμη αλλοιώνεται.

Η φωνή της γιαγιάς σκεπάζεται από μια ειδοποίηση στο smartwatch.

Το άγγιγμα αντικαθίσταται από emoji.

Η αμηχανία — από ένα γρήγορο swipe.

Ο διάλογος — από αποστολή φωνητικού.

Το βάθος, από “chatbot που βοηθάει”.

Οι νέοι γεννιούνται με Wi-Fi στο DNA.

Αλλά… πότε έμαθαν να κοιτούν τον ουρανό χωρίς Google Sky;

Περνάμε σε μια τεχνολογική αμνησία που δεν δηλώνεται πουθενά:

Πόσα ξεχάσαμε, για να θυμόμαστε μόνο τον κωδικό πρόσβασης;

Πόσες σχέσεις έγιναν σύνδεση;

Πόσα συναισθήματα έγιναν “κατάσταση”;

Πόση από τη ζωή μάθαμε να βλέπουμε μέσα από οθόνη;

Ελλάδα 2.0:

Όπου το παραδοσιακό γίνεται .pdf

Και η ελευθερία χρειάζεται Wi-Fi.

Μόνο που…

Το φως της οθόνης δεν είναι ίδιο με το φως της μνήμης.

Και δεν αναβαθμίζεσαι ποτέ

Αν πρώτα δεν θυμηθείς.

*Συγγραφέας