Η Ελλάδα της «βιτρίνας» και των διεθνών συνεδρίων προσκρούει πλέον καθημερινά σε έναν τοίχο: την πραγματική ζωή των πολιτών της. Και ο τοίχος δεν είναι μεταφορά. Είναι στατιστική: 27,5% του πληθυσμού, 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι, στο φάσμα της φτώχειας (ΕΛΣΤΑΤ, Μάρτιος 2026). Από ένα σημείο και μετά, δεν μιλάμε για οικονομία. Μιλάμε για αντοχή υλικού.
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για ανάπτυξη. Η κοινωνία πανηγυρίζει όταν της μένουν 20 ευρώ στο τέλος του μήνα. Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα έχει κολλήσει σε επίπεδα προ 15ετίας, ενώ η αγοραστική μας δύναμη είναι προτελευταία στην ΕΕ. Με άλλα λόγια: Η Ελλάδα ανεβαίνει στις κατατάξεις, αλλά οι Έλληνες κατεβαίνουν στα υπόγεια.
Κι ενώ η καθημερινότητα βράζει, το πολιτικό σύστημα αναζητά «στρατηγικές νίκες» σε deals που θυμίζουν περισσότερο επικοινωνιακά κουπόνια παρά εθνική στρατηγική:
- άνοιγμα στην αγορά της Ινδίας,
- παραχώρηση του Λιμανιού της Ελευσίνας,
- νέες «συμμαχίες» που μοιάζουν με παλιές αυταπάτες σε νέα συσκευασία.
Γιατί το μάθημα της συνεργασίας με την Κίνα ήταν ξεκάθαρο: Όταν γίνεσαι ο τροχονόμος των εισαγωγών των άλλων, η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη. Είναι διόδια. Και τα διόδια τα πληρώνει πάντα ο ίδιος: ο πολίτης.
1. Η ευθύνη δεν είναι μονόδρομος είναι κυκλικός κόμβος
Η κυβέρνηση επενδύει σε μια ανάπτυξη «δύο ταχυτήτων», όπου τα 920 ευρώ μικτά (772 καθαρά) ηττώνται κατά κράτος από τον πληθωρισμό τροφίμων του 5,2%. Η αντιπολίτευση, από την άλλη, παρακολουθεί το στεγαστικό χάος σαν να βλέπει ξένη ταινία χωρίς υπότιτλους. Όταν το 28,9% των νοικοκυριών πνίγεται από το κόστος στέγασης, η σιωπή δεν είναι πολιτική στάση. Είναι πολιτική απουσία.
2. Η χώρα δεν είναι Excel και οι πολίτες δεν είναι «κελιά»
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες παρουσιάσεις PowerPoint. Χρειάζεται πρόσωπα που δεν φοβούνται να λερώσουν τα χέρια τους με τη δουλειά και όχι με μαρκαδόρους σε χάρτες επενδύσεων. Χρειάζεται έναν Πρώτο Πολίτη που θα σταθεί στο ύψος του τίτλου του και όχι στο ύψος του φωτογραφικού φακού. Γιατί η εθνική αξιοπρέπεια δεν εξασφαλίζεται με φωτογραφίες υπογραφών. Εξασφαλίζεται όταν η ευημερία των αριθμών παύει να είναι στατιστική και γίνεται ζωή για τους πολίτες.
Και μέχρι να συμβεί αυτό, η Ελλάδα θα συνεχίσει να ζει σε δύο πραγματικότητες: Τη μακροοικονομική και τη μακρο-απόγνωση!
Ακολουθήστε την Ενημέρωση Πελοποννήσου στο Facebook
Αποκλειστικές Έρευνες – Συνεντεύξεις και Άρθρα
Ειδήσεις από: Ναύπλιο – Άργος – Ερμιονίδα – Τρίπολη – Κορινθία – Αθλητικά –
