Ψηλαφώντας την εγκυμοσύνη της αγελάδας

Αγγελική Ρόδη - Μπουριέλ
Γράφει η Αγγελική Ρόδη – Μπουριέλ*

Αγαπητέ Κώστα Πρώιμε, ιδιοκτήτη της Ενημέρωσης Πελοποννήσου,

Διάβασα το άρθρο σου περί της Κοβέσι, με το «καρφιτσάκι» υποστήριξης σε «ναζιστές» νεοεποχήτες, και μου ήλθε η «όρεξη» να γράψω μια μικρή δική μου εμπειρία από τα νεανικά μου χρόνια!!!

Όπως εσύ γνωρίζεις, είμαι σπουδαγμένη κτηνίατρος μεν, κυριλέ συνταξιούχος δε! Δηλαδή σπούδασα μια εξέχουσα επιστήμη, σκληρή μυϊκά και πνευματικά, και ικανοποιητικότατα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη μόνο για όσους είχαν και τις δύο αντοχές! Δυστυχώς η δική μου μυϊκή ικανότητα υστερούσε της πνευματικής λόγω φύλου, και έτσι επέλεξα τον εύκολο δρόμο της «έρευνας», αφού τότε οι κτηνίατροι ήταν χρησιμότεροι στην παραγωγή και όχι τα ζώα “συντροφιάς” (ατέλειωτη η μοναξιά του ανθρώπου πλέον). Δηλαδή προσπάθησα, εν μέρει απέτυχα, να γίνω ένας «επιστημονικός ντεντέκτιβ», που τώρα στα «γεράματα», που πέθανε το ντεντεκτιβλήκι, μου έχουν μείνει μόνο οι αναμνήσεις, γιατί όταν σταματάς να δουλεύεις, έλεγε ο αείμνηστος πατέρας μου, πεθαίνεις!

Κάπως έτσι θα γίνει μια ημέρα και το έργο της κ. Κοβέσι! Μια ανάμνηση της οσμής διαφθοράς, ως αυτή που γέμιζα ως φοιτήτρια κάθε φορά που ασκούμουν πρακτικά στην «διαπίστωση εγκυμοσύνης» μιας αγελάδας σχεδόν 20 φορές το βάρος μου!

Η κ. Κοβέσι δεν κουβαλά μόνο επαγγελματικό βάρος (ευθύνη) πολλαπλάσιο του μεγέθους της, αφού κουβαλά τη διαφθορά της υφηλίου! Κουβαλά τον κοινωνικό-ηθικό  αχταρμά του «νέου κόσμου» της τεχνο-δικατατορίας που έχει επιβληθεί στα έθνη-κράτη του δυτικού κόσμου, αλλά και το ηθικό βάρος υπέρ όσων χαλούν τη «σούπα» στους πρώτους νομίζοντας ότι έχουν ηθικά δικαιώματα! Τα όπλα τους, πνευματικά, οικονομικά ή και θανατηφόρα, πρέπει να δείξουν στους τελευταίους ότι ως «ανθρωποειδή ζωύφια» τυγχάνουν του «προνομίου της εξόντωσης» ως απαλλαγή από τη μιζέρια τους! Άλλωστε βγήκαν και οι κατάλληλοι νόμοι περί του «δικαιώματος στην ευθανασία» για όσους αδυνατούν οικονομικά να ζήσουν με αξιοπρέπεια! Πως να ζήσεις με αξιοπρέπεια άμα σου πάρουν και την τελευταία μπουκιά, πχ συντάξεις ή μισθούς πείνας επειδή δεν περισσεύουν αρκετά μετά το «φαγοπότι» των εκλεκτών; Φυ6σικό είναι να σε επιλέξουν ως «ζωύφιο» για να πεθάνεις!!!

Η κ. Κοβέσι νομοτελειακά θα μείνει, αν ζήσει, με την «οσμή» της διαφθοράς ως ανάμνηση του δρόμου που επέλεξε και μπράβο της γιατί τέτοια οσμή είναι τιμή να την κουβαλάς! Δυστυχώς, όμως, δεν φέρνει πίσω ούτε τα κλεμμένα, ούτε τα κρυμμένα, ούτε την ευημερία μας!

Και τώρα ας σας πω γιατί επέλεξα τον τίτλο για να δείξω έμμεσα ότι δυστυχώς όσο και να προσπαθήσει η κ. Κοβέσι, θα μείνει μόνο με την οσμή, γιατί ποτέ το έργο της δεν θα «κυοφορήσει» μια νέα ηθική για τη χώρα μας, που την  δείχνουν παγκοσμίως ως μεταξύ των πιο διεφθαρμένων γιατί κατά κύριο λόγο μόνο διεφθαρμένοι προωθούνται ως «κατάλληλοι» υποψήφιοι να μας κυβερνήσουν! Αυτοί είναι «υπόδουλοι» στα πραγματικά, αφανή, αφεντικά τους και έχουν κάνει την επιλογή τους! Είναι η σωτηρία του εαυτούς τους και όχι η θυσία προς όφελος του λαού τους!

Την εποχή που ήμουν φοιτήτρια κτηνιατρικής, προ αμνημονεύτων ετών, τότε που η τεχνολογία ακόμη υστερούσε, έπρεπε για να πάρω πτυχίο, να κάνω μεταξύ άλλων, διάγνωση εγκυμοσύνης σε αγελάδα. Τότε ο μόνος τρόπος ορθής διάγνωσης γινόταν με «φυσική προσπάθεια» ψηλάφησης των ωοθηκών της αγελάδας και φυσικά απαιτούσε πολύ εξάσκηση! Την μάθηση αποκτούσαμε στα σφαγεία Θεσσαλονίκης, τώρα εμπορικό-πολιτιστικό κέντρο περιωπής, όπου τα ζώα προς σφαγή ήταν η ευκαιρία μας για άσκηση!

Φορούσα, λοιπόν, ένα λεπτό γάντι μέχρι την πλάτη, σηκωνόμουν «ως μπαλαρίνα» στα ακροδάχτυλα των ποδιών μου (κοντύτερη του ζώου), έβαζα το χέρι μου στο έντερο του ζώου μέσω του «απευθυσμένου» του (τεράστιο το έντερο άρα (πιθανώς) καμία βλάβη ή πόνος!!!), έφτανα στις ωοθήκες και έψαχνα την επιφάνεια για «ενδείξεις» κυοφορίας της αγελάδας! Όταν τελείωνα την πρακτική άσκηση, έπαιρνα το λεωφορείο για να γυρίσω σπίτι!

Κάποια ημέρα αμέσως με την επιστροφή μου μπήκα τυχαία σε ένα φιλικό μου σπίτι με πολλούς παραβρισκόμενους (παρακολουθούσαν το τότε μουντιάλ)! Με την είσοδο όλοι με μια κίνηση έκλεισαν τη μύτη τους αυθόρμητα και μου ζήτησαν να βγω έξω γιατί «βρώμαγα», προφανώς λόγω της άσκησης! Τότε ήταν που συνειδητοποίησα για πρώτη φορά γιατί όταν έμπαινα στο λεωφορείο έφευγαν οι δίπλα μου! Είχα τόσο πολύ συνηθίσει την «βρώμα» του επαγγέλματος και κυρίως του σκ…. από το έντερο της αγελάδας, που ούτε καν με ενοχλούσε! Δεν την μύριζα!!!! Σήμερα, όμως, μετά από 40 έτη «ντεντεκτιβοδουλιάς» (ερευνήτρια με καθαρά ρούχα και χέρια), θα έκανα εμετό αν ξαναμύριζα τον εαυτόν μου μετά την τότε προσπάθειά μου!

Η κ. Κοβέσι αγαπητέ Κώστα, μυρίζει μεν τη βρώμα, αλλά την έχει συνηθίσει και δυστυχώς αυτά που εμάς μας φαίνονται ή θα μας φανούν παραλείψεις της εισαγγελέως, απογοητεύοντας μας, για αυτήν είναι απλές επιλογές και συνειδητή διαβάθμιση σπουδαιότητας!  Την οσμή του σήμερα και τη σημασία της, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την διεφθαρμένη και καταστροφική για τα έθνη-κράτη Ευρωπαϊκή Ένωση,  θα την συνειδητοποιήσει ελπίζω, έστω και αργά, μόνο όταν συνταξιοδοτηθεί και τότε είναι που θα κάνει «εμετό»!  Μέχρι τότε θα κάνει τις προσωπικές της επιλογές, γιατί η βρώμικη και δύσκολη δουλειά της  στο σήμερα, της δίνει τις ευκαιρίες του επαγγελματικού της μέλλοντος, όπως η οσμή της αγελάδας έδωσε σε μένα το πτυχίο!!!  

Άρα, μην ελπίζεις ότι θα αλλάξει κάτι! Από το Δεκέμβριο και μετά, άλλοι θα αναλάβουν τη βρώμα και τη δυσωδία που διαπιστώνουμε και επειδή μας θεωρούν ως τίποτα λόγω της αδιαφορίας μας, αλλά και της τεχνολογίας που τους εκλέγει, δεν τους ενδιαφέρει ούτε η βρώμα ούτε το πότε θα γίνουν οι εκλογές! Αυτοί να είναι καλά, και οι δήθεν αντιδράσεις τους είναι σαν τα «κουνήματα της αγελάδας που ψηλαφούσα» στην προσπάθειά της να απαλλαγή από το ενοχλητικό «κοριτσάκι με τα μακριά μαλλιά παγίδες οσμών»!

Τελειώσαμε! Ούτε «οι Κοβέσοι» μας σώζουν ούτε οι Αμερικάνο – ισραηλινοί, ούτε κανείς άλλος, γιατί εμείς οι Έλληνες απλοί άνθρωποι, σαπίσαμε σαν τις ακαθαρσίες στο έντερο της αγελάδας και δυστυχώς επιλέγουμε εκείνον που θα εξυπηρετήσει τις πιθανές προσωπικές μας ανάγκες μόνο ελπίζοντας ότι θα μας βοηθήσει όταν και εφ΄ όσων τον χρειαστούμε. Δεν επιλέγουμε με κριτήριο τον καταλληλότερο που πιθανώς λόγω ικανότητας θα βοηθήσει το σύνολο!

Καλά ξημερώματα, που λένε σε τέτοιες περιπτώσεις οι παλαιότεροι!

*DVM, MSc, MSc, PhD, pr.MRCVS συντ. Καθηγήτρια Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων

xalkidis
previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow

ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ!

Τελευταίες ειδήσεις

Τα πιο δημοφιλη