Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας φιλοξενεί την κορυφαία θεατρική παράσταση των τελευταίων ετών, «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς». Μετά από μια σαρωτική πορεία τεσσάρων ετών στις αθηναϊκές σκηνές, γεμάτη βραβεία και διθυραμβικές κριτικές, το εμβληματικό κείμενο του Χρόνη Μίσσιου «ταξιδεύει» στο Κρανίδι για δύο συλλεκτικές παραστάσεις. Δείτε λεπτομέρειες για την παράσταση…

Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας με ιδιαίτερη χαρά φιλοξενεί την κορυφαία θεατρική παράσταση «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς». την Παρασκευή 9 & Σάββατο 10 Mαιου 2026, ώρα 21.00

Είσοδος:14€

ΚΡΑΝΙΔΙ Πολυχώρος Αρτίκι Μαράικε Ηλιού Ντε Κόνινγκ

Χορηγός Φιλοξενίας: Long View Resort Porto Heli

Το εμβληματικό έργο του Χρόνη Μίσσιου, που συνεχίζει για τέταρτη χρονιά τις παραστάσεις του, μετά τα πολυάριθμα βραβεία κοινού, τις διθυραμβικές κριτικές, αλλά κυρίως επειδή αγαπήθηκε από το κοινό, ταξιδεύει στο Κρανίδι μετά από πρόσκληση του Θεατρικού Ομίλου Ερμιονίδας, για δύο μοναδικές παραστάσεις στον Πολυχώρο Αρτίκι.

Πρόκειται για μια εξομολόγηση διώξεων, συλλήψεων, φυλακίσεων και βασανιστηρίων, σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη, με ερμηνευτές τους Ιωσήφ Ιωσηφίδη, Κωνσταντίνο Πασσά, Δημήτρη Μαμιό και Γιάννη Μάνθο. 

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που η Ελλάδα παραδίνεται στο χάος του Εμφυλίου, ο δεκαεξάχρονος Χρόνης Μίσσιος συλλαμβάνεται, φυλακίζεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Αποφυλακίζεται το 1973, αφού έχει περάσει εικοσιένα χρόνια σε φυλακές και εξορίες. Αυτήν την περίοδο της ζωής του διηγείται στο σπουδαίο αφήγημα-μαρτυρία «…καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς».

«Αγωνίζομαι να μείνω άνθρωπος. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη», έλεγε ο Μίσσιος. Η θέση του αυτή δίνει στην ομάδα μας το έναυσμα να τολμήσουμε να ανεβάσουμε στη σκηνή τις αυτοβιογραφικές αναμνήσεις  ενός πραγματικά γενναίου. Ίσως γιατί η περίοδος που διανύουμε μοιάζει να έχει κάτι από τη σκοτεινή νιότη του Μίσσιου. Ίσως πάλι γιατί ο Μίσσιος δεν απευθύνεται μόνο στο νεκρό του φίλο αλλά κυρίως στους απόντες, σ’ εμάς. Ίσως γιατί η αντίληψη του Μίσσιου για τη ζωή, την ιστορία, το όνειρο δεν είναι μόνο γεμάτη από πολιτική κριτική αλλά και από αισιοδοξία για τη ζωή και πίστη στη δημιουργική δύναμη του ανθρώπου. Ίσως, πάλι, γιατί μας έχουν συμβεί αδιανόητα πράγματα και είναι η στιγμή να αναρωτηθούμε, πώς αντιστέκεται κάποιος σήμερα.