Ασφαλιστικό: Η "ακτινογραφία" της πρότασης Στουρνάρα και το μέλλον των συντάξεων στην Ελλάδα

Η πρόσφατη πρόταση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το ασφαλιστικό σύστημα, σε συνέχεια των μέτρων λιτότητας που συζητήθηκαν στην Ε.Ε. τον Φεβρουάριο του 2026, έρχεται να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες για περαιτέρω περιορισμό της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης. Σε άρθρο του, ο Σαράντος Αλεξανδρής (Αναπληρωτής Γραμματέας του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης και Μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΣ/ΔΕΗ) ασκεί σκληρή κριτική στην ενσωμάτωση των μνημονιακών νόμων, αναλύει τους κινδύνους της κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης και παρουσιάζει το πλαίσιο διεκδικήσεων για την αποκατάσταση του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα των συντάξεων.

Διαβάστε αναλυτικά την παρέμβαση και τις προτάσεις για τη χρηματοδότηση του συστήματος και την αντιμετώπιση του δημογραφικού:

Η πρόταση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος λίγες μέρες μετά την ανανέωση στη θέση του για τρίτη θητεία δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία».

Στην σύνοδο του Φεβρουαρίου 2026 των Υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε., παρουσιάστηκαν μια σειρά μέτρα σε βάρος των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων διατηρώντας και επεκτείνοντας μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας όπως:Ο περιορισμός της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης από τον κρατικό προϋπολογισμό στις Κύριες και Επικουρικές συντάξεις, τη στήριξη του 2ου και 3ου πυλώνα κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης (Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, ομαδικά ασφαλιστήρια και ιδιωτική ασφάλιση) για συμπλήρωση των συντάξεων με το πρόσχημα και της δημογραφικής γήρανσης.

Στην Ελλάδα ήδη με τους αντιασφαλιστικούς και αντισυνταξιοδοτικούς νόμους της περιόδου 2010-2013 (Κουτρουμάνη-Λοβέρδου, Βρούτση), του Νόμου Κατρούγκαλου το 2016 που ενσωμάτωσε όλες τις διατάξεις των παραπάνω νόμων και του Νόμου Βρούτση το 2020 που διατήρησε και ενσωμάτωσε τις διατάξεις Κατρούγκαλου έχοντας σε ισχύ όλους τους νόμους και των τριών μνημονίων έχουν νομοθετηθεί και εφαρμόζονται αρκετές από τις παραπάνω προωθούμενες επιλογές.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν: Ο περιορισμός της συνταξιοδοτικής δαπάνης, δημόσια δαπάνη μόνο στην εθνική σύνταξη, αύξηση ορίων ηλικίας με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, χωρίς δημόσια δαπάνη στην επικουρική, μειώσεις συντάξεων, δημιουργία από το 2022 με υποχρεωτική υπαγωγή των νέων εργαζομένων στο ΤΕΚΑ καθώς και την περαιτέρω ανάπτυξη και στήριξη των Επαγγελματικών Ταμείων Ασφάλισης (ΤΕΑ) και τις συνεχείς μειώσεις εισφορών προς το Ασφαλιστικό Σύστημα.

Με την εφαρμογή όλων αυτών των μνημονιακών πολιτικών το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, από δημόσιο και αναδιανεμητικού χαρακτήρα, έχει αποκτήσει κεφαλαιοποιητικά στοιχεία και σε αρκετά μεγάλο βαθμό έχει ιδιωτικοποιηθεί.

Στις παραπάνω παρεμβάσεις το εργατικό-συνδικαλιστικό και συνταξιουχικό κίνημα με κοινή δράση συνταξιούχων και εργαζομένων πρέπει να διεκδικήσει:

Την αποκατάσταση και ενίσχυση του Δημόσιου, καθολικού, κοινωνικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Την κατάργηση των αντιασφαλιστικών και μνημονιακών νόμων της περιόδου 2010 – 2013 και των νόμων Κατρούγκαλου, Βρούτση, Χατζηδάκη, Κεραμέως.
Την κατάργηση του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ) και ένταξη των ασφαλισμένων του στον e-ΕΦΚΑ.
Την επαρκή κρατική χρηματοδότηση καθώς και εξεύρεση νέων πόρων (Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, από δημόσια έργα, κρατικές προμήθειες, χρηματιστηριακές και τραπεζικές συναλλαγές, τυχερά παιχνίδια, κλπ).
Την τριμερή χρηματοδότηση για ένα βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα με ταυτόχρονη επαναφορά των κλεμμένων αποθεματικών.
Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα διασφαλίζει δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και θα προστατεύει τα κοινωνικά αγαθά.
Άμεση αντιμετώπιση του δημογραφικού με ουσιαστικά μέτρα μιας διαφορετικής πολιτικής στήριξης των νέων με σταθερή και αξιοπρεπή εργασία για όλους με γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, ισχυρή στεγαστική πολιτική, στήριξη της οικογένειας και της μητρότητας