Τι θα συμβεί στην Πελοπόννησο όταν παλιώσουν οι ΑΠΕ;

Η περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», με τον επικεφαλής Μανώλη Μάκαρη και το μέλος Γεώργιο Φαράντο, αναδεικνύει το ζήτημα της διαχείρισης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) μετά το πέρας του κύκλου ζωής τους. Μέσα από σχετικό βίντεο, η παράταξη επισημαίνει τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το φυσικό περιβάλλον της Περιφέρειας λόγω της έλλειψης δεσμευτικού νομοθετικού πλαισίου για την ανακύκλωση και την αποκατάσταση του τοπίου από τις εταιρείες.

Την ώρα που στην Ελλάδα αναζητείται θεσμικό πλαίσιο, χώρες με μακρά εμπειρία στην πράσινη ενέργεια, όπως η Δανία και η Ολλανδία, εφαρμόζουν ήδη μεθόδους επαναχρησιμοποίησης των παλαιών υλικών. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της παιδικής χαράς «Wikado» στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Για την κατασκευή του χώρου, έκτασης 1.200 τετραγωνικών μέτρων, αξιοποιήθηκαν πέντε παροπλισμένες ανεμογεννήτριες. Τα επιμέρους τμήματα και τα πτερύγιά τους μετατράπηκαν σε χρηστικά στοιχεία, όπως:

• Πύργοι και τσουλήθρες
• Λαβύρινθοι και ράμπες
• Υπαίθρια καθίσματα και τραπέζια

Η συγκεκριμένη πρακτική αποδεικνύει στην πράξη ότι η υπεύθυνη διαχείριση και η ανακύκλωση των στοιχείων των ΑΠΕ είναι εφικτή, αρκεί να υπάρχει ο ανάλογος σχεδιασμός, αποτρέποντας τη μετατροπή των παλαιών πάρκων σε εστίες βιομηχανικών αποβλήτων.

Διαβάστε την ανακοίνωση της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος» για τις ΑΠΕ.

Με φόντο τους παλιούς, παραδοσιακούς ανεμόμυλους –ένα σύμβολο πραγματικά βιώσιμης και αρμονικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση– η Περιφερειακή Παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» και οι εκπρόσωποί της, Μανώλης Μάκαρης (Επικεφαλής) και Γεώργιος Φαράντος, ξεσκεπάζουν τη σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης δήθεν «πράσινης» ανάπτυξης.

Μιας ανάπτυξης που, κάτω από το λαμπερό της προσωπείο, απειλεί να μετατρέψει τα παρθένα βουνά μας σε ανεξέλεγκτες χωματερές βιομηχανικών αποβλήτων.

Οφείλουμε να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα. Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Θέλουμε σύχρονο αναδρομικό εγκεκριμένο σχέδιο για τις ΑΠΕ, αλλά με έναν όρο αδιαπραγμάτευτο: Όχι εις βάρος της Πελοποννήσου!

Το μεγάλο ψέμα και η “σιωπή” για την ανακύκλωση

• Τι θα συμβεί όταν αυτά τα θηριώδη πάρκα παλιώσουν;
• Ποιος θα μαζέψει τα τεράστια πτερύγια των 50 μέτρων;
• Ποιος θα απομακρύνει τους χιλιάδες τόνους μπετόν, τα καλώδια, τους ρότορες;

Η απάντηση είναι αποκαρδιωτική: Κανείς.

Ήδη βλέπουμε τα πρώτα εγκαταλειμμένα απομεινάρια αυτών των γιγάντων.

Ένα τεράστιο φτερό ανεμογεννήτριας κείτονταν παρατημένο στον ιστορικό Πάρνωνα. Ποιος επενδυτής θα αναλάμβανε το δυσβάσταχτο κόστος για την ανακύκλωσή του;

Καμία νομοθετική ασφαλιστική δικλείδα δεν υποχρεώνει, επί της ουσίας, τις εταιρείες να καθαρίσουν τον τόπο μας όταν τελειώσει ο κύκλος ζωής των έργων τους.

Τα κέρδη δικά τους, η περιβαλλοντική ζημιά δική μας!
Η κατάρρευση των “οικονομικών” δεικτών
Μας μιλούν για επενδύσεις και απόδοση.

Όμως, η διεθνής βιβλιογραφία είναι καταπέλτης: Αν στους δείκτες αποδοτικότητας (ROI) συνυπολογιστεί το τεράστιο κόστος της περιβαλλοντικής βλάβης, της αλλοίωσης του μικροκλίματος, της ηχορύπανσης, της καταστροφής της βιοποικιλότητας και –κυρίως– το αστρονομικό κόστος της τελικής αποξήλωσης και ανακύκλωσης, η “κερδοφορία” καταρρέει.

Πρόκειται για μια επίφαση ανάπτυξης που αφήνει πίσω της κρανίου τόπο.

Ως «Πρώτα η Πελοπόννησος», η θέση μας είναι κρυστάλλινη, απόλυτη και καταγγελτική απέναντι σε αυτή την ανοχή της Πολιτείας:
Δεν θα επιτρέψουμε να δοθεί καμία “λευκή επιταγή” σε όσους βλέπουν τα βουνά μας ως ευκαιρία εφήμερου πλουτισμού.
Απαιτούμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Αυστηρό, υποχρεωτικό θεσμικό πλαίσιο που θα εξαναγκάζει τους επενδυτές να εγγυώνται (οικονομικά και νομικά) την πλήρη ανακύκλωση και αποκατάσταση του τοπίου. Ανεξάρτητους και αυστηρούς ελέγχους για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής των έργων.

Η Πελοπόννησος δεν πωλείται. Και σίγουρα, δεν θα γίνει ο βολικός σκουπιδότοπος όπου θα παρατούν τα άχρηστα υπολείμματα των ανεμογεννητριών τους!

Δες το βίντεο εδώ: https://www.facebook.com/share/v/19DSLbfpBf/