Μία αιτιατή πιθανοκρατούμενη κυματοσυνάρτηση ο βίος μας

Μία κυματοσυνάρτηση είναι ο βίος μας, με τις ηλιόλουστες κορυφές ευτυχίας, τις εύφορες κοιλάδες ευημερίας, τα βαθιά πηγάδια δυστυχίας και τούμπαλιν, όπως και οι εποχές του πλανήτη μας που εναλλάσσονται λόγω της κλίσης του, σύμφωνα με την περιστροφή του γύρω από τον ήλιο.

Τα πάντα έχουν να κάνουν από μία τουλάχιστον μεταβλητή και πάνω, έναν συντελεστή ο οποίος είναι και πολλές φορές ακαθόριστος. Παλινδρομούμε μεταξύ ενός δίπολου στέρησης -πλήρωσης προσπαθώντας να εξισορροπήσουμε ανάμεσα στις ακρότητες της υπερβολής και έλλειψης.

Αμφίδρομη η ανθρώπινη φύση μας, την μία ρέει προς την ύλη, τον πλούτο, την σαρκική ηδονή, την υστεροφημία και την φιλοφημία τρέφοντας το αχόρταγο εγώ μας και από την άλλη πληρώνεται με μεγαλοψυχία, αγαθότητα, αναζητώντας την φρόνηση ,τον ορθό λόγο, την σοφία μέσω της συλλογικότητας και της αγαθοεργίας. Φυσικά η μεταβολή αυτή δεν είναι ρηξικέλευθη, πάντα υπάρχει κάποιο αίτιο και ας μην είναι ορατό πολλές φορές. Η ψυχή μας όμως είναι μια και αυτή όπως και να μεταλλάσσεται!

Ζούμε σε έναν κόσμο φαινομενικών αντιθέσεων, νύχτα-μέρα, ζεστό-κρύο, πικρό-γλυκό, ωφέλιμο-επιβλαβές αγαθό-κακό, αναζητώντας τον προσωπικό μας συντελεστή εξισορρόπησης ώστε να έρθει η πολυπόθητη αρμονία!

Φαινομενική είναι η μέρα και η νύχτα, όταν ξημερώνει στο βόρειο ημισφαίριο νυχτώνει στο νότιο λόγω της περιστροφής της γης. Όλα σχετίζονται με την θέση του παρατηρητή και την ικανότητα αυτού να παρατηρεί ορθά το παρατηρούμενο!

Φαινομενική η αίσθηση του ζεστού και του κρύου για τον καθένα, σε κάποιον το ζεστό του φαίνεται χλιαρό ενώ στον άλλο καυτό, η ουσία είναι η θερμοκρασία η οποία μεταβάλλεται λόγω εξωγενών ή ενδογενών παραγόντων. Το ίδιο και με την γεύση, το πικρό για άλλους απλώς πικρίζει λίγο ενώ το γλυκό για άλλους απλώς γλυκίζει λίγο.

Το ωφέλιμο του ενός ενίοτε είναι επιβλαβές για τον άλλο ή όταν κάτι ήταν ωφέλιμο για εμάς στο παρελθόν, τώρα μας είναι επιβλαβές και το επιβλαβές του παρελθόντος τώρα μας είναι ωφέλιμο!

Το αγαθό για τον έναν μπορεί να είναι κακό για τον άλλο, όπως η ελευθερία ενός καταπιεσμένου λαού είναι το αγαθό για τον λαό και το κακό για τον δυνάστη και τους συνεργούς του!

Όλα έχουν να κάνουν με τον τόπο και τον χρόνο που εξελίσσονται τα γεγονότα και υπό ποιες συνθήκες. Δεν υφίσταντο απόλυτες έννοιες αντιθέτων , δεν υπάρχουν χρώματα αλλά μόνο Φως και εμείς αναλόγως του μήκους κύματος και της συχνότητα που εκπέμπει, το βλέπουμε κυανό ή ερυθρό.

Το παρατηρούμενο αλλάζει θέση σύμφωνα με ποιος το παρατηρεί!

Η ουσία-αλήθεια όμως είναι μία, αλλά ένεκα των αιτιατών ή μη, πιθανοκρατούμενων αλλαγών δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε, με αποτέλεσμα να θεωρούμε αληθές την εκάστοτε προβολή της που σκιαγραφείται πάνω στον καμβά των προσωπικών μας και εγωκεντρικών μας φαινομενικών αντιλήψεων !

Συμπερασματικά λοιπόν καταλήγουμε στο περίτρανο και διαχρονικό ρητό ἕν οἶδα ὅτι οὐδέν οἶδα διότι αδυνατούμε να δούμε το ίδιο το αγαθό λόγω υποδεέστερης νόησης και ψυχικής ακολασίας!

Ἔρρωσθε τὲ εὐδαιμονείτε!