Θ. Σπαντιδέας: “Με αγάπη και σεβασμό” για το Ειδικό Σχολείο

Στην καλοκαιρινή γιορτή του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου Αργολίδας, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 24 Ιουνίου στο «ΦΟΥΓΑΡΟ», παρευρέθηκε ο πρόεδρος του συλλόγου «Ο Παλαμήδης», Θεοδόσης Σπαντιδέας.

Με αφορμή την παρουσία του στη γιορτή, ο κ. Σπαντιδέας προχώρησε σε μια προσωπική τοποθέτηση, εκφράζοντας τον σεβασμό του στις ικανότητες των μαθητών και το έργο των εκπαιδευτικών του σχολείου. Διαβάστε την ανακοίνωση του κ. Σπαντιδέα:

…με αγάπη και σεβασμό…

Προχτές, το βράδυ της Τετάρτης 24 Ιουνίου, επέλεξα να είμαι παρών στο ΦΟΥΓΑΡΟ” και στην καλοκαιρινή γιορτή του Ενιαίου Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου Αργολίδας.

Μαθητές που θεωρώ ότι έχουν άξιο λόγου υπόβαθρο σε γνωστικά αντικείμενα και, φυσικά, σε δομημένη σκέψη, εκφράζουν ικανότητες που εκπλήττουν.

Απορώ με την κρίση και τις ικανότητές τους… απορώ με τη δίψα τους… απορώ με τις ανάγκες τους… Δεν έχω πόρους, δε βρίσκω περάσματα. Κι όταν γυμνωμένοι ψάχνουνε απαντήσεις, εγώ κουμπωμένος δε βρίσκω δύναμη να πετάξω τη γραβάτα που με κρατάει φυλακισμένο. Έρημος και μόνος… χωρίς να μπορώ να αρθρώσω κουβέντα απέναντι στην γυμνή τους αλήθεια. Διατηρώντας την δικιά μου αλήθεια, απονευρωμένος και αλάθητος.

Παιδιά δεκαπεντάχρονα και δεκαεπτάχρονα, που με στριμώχνουνε για κείνα που έμαθα και για κείνα που δεν έμαθα, για κείνα που έπρεπε να μάθω για να οδηγήσω, αφού επέλεξα στη ζωή μου να είμαι παιδαγωγός.

Τις τελευταίες μέρες (μπορεί και χρόνια), δάσκαλοι και καθηγητές της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας, με ωθούν σε σκέψεις που είχα αποφασίσει να θάψω για πάντα στα κελιά του εγκεφάλου μου.

Ακολουθώντας σταθερή πορεία (σαν τον παλιό καλό καπετάνιο που τη νύχτα στερεώνει τη λαγουδέρα), μου είνε βολικό να οδηγήσω το σκάφος του “εγώ” μου στην ασφάλεια του αλιευτικού καταφυγίου. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι η κούραση που με βαραίνει, τα μάτια που καθεύδουν, θα μου κρύψουν την καλάδα και την ψαριά.

Όμως, υπάρχει ένας και μόνον κώδικας. Ο κώδικας που μου επιβάλει τι πρέπει να κάνω για να κοινωνήσω, να συν-κοινωνήσω, να συν-εννοήσω, να συν-εργαστώ, να συν-… (για την πρόθεση συν, μου έδωσαν άλλες διαστάσεις οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του Ειδικού Σχολείου)…

Σας ευχαριστώ γι αυτό (και μη νομίσετε ότι με την πρώτη ευκαιρία δε θα ευχαριστήσω ονομαστικά όλους σας)…

Τι πρέπει να κάνω για να επικοινωνήσω…

Με ποιον τρόπο…

Ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη το εγωκεντρικό σύστημα που διεκδικεί την αυθεντία και την αλήθεια.

Κι αν μέσα στο χώρο του σχολείου βρίσκονται κρυμμένα εκατό ή διακόσια διαμάντια με “ειδικές ικανότητες”, νομίζω πως αξίζει να ψάξω… χωρίς να φορέσω χειρουργικά γάντια…

Μου αρκεί ότι θέλω… και ότι για όλους μας υπάρχουν κριτές.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες τις μαθήτριες… όλους τους μαθητές του σχολείου… και τους γονείς τους…

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Διευθύντρια του σχολείου κυρία Δαμασκηνή Μπόγρη (και, στο πρόσωπό της, όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου)…

Θεοδόσης Σ. Σπαντιδέας