Πάνος Μπουτούρης: Η σωστή ψυχολογία φέρνει νίκες ενώ οι ήττες γίνονται “γλυκές”

Υπήρξε παιδικός φίλος και για του λόγου το αληθές συνοδοιπόρος σε πολλές νεανικές αμαρτίες, τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα. Δεινός γκολφέρ ο ίδιος, αξιόλογος ποδηλάτης – πρωταθλητής και ίνδαλμα για πολλούς στην κατηγορία του, ίσως ένα από τα μεγάλα αδικοχαμένα ταλέντα του ελληνικού στίβου.

Ο λόγος γίνεται για τον αειθαλή Πάνο Μπουτούρη ο οποίος διαθέτει όπως θα διαπιστώσετε μέσα από την ακόλουθη συνέντευξη μια έμφυτη και πολυτάλαντη ροπή στον αθλητισμό…

► Αγαπητέ Πάνο. Η πρώτη σου αγάπη ήταν το γκολφ αν θυμάμαι καλά. Ποια ήταν τα κίνητρα ώστε να ασχοληθείς;

Πάνος Μπουτούρης: Θα σου πω κάτι φίλε Κώστα που δεν έχει τύχει να συζητήσουμε. Η πρώτη μου αγάπη ήταν ο στίβος, ήμουν μαθητής γυμνασίου. Όμως ο πατέρας μου ήταν ενάντια. Δεν έβλεπε επαγγελματικό μέλλον για μένα μέσω του αθλητισμού. Κάποια στιγμή όταν έπαθα μια ρήξη προσαγωγού με προέτρεψε να σταματήσω. Ωστόσο δεν μπορούσα να διανοηθώ την καθημερινότητα μου χωρίς αθλητικές δραστηριότητες και επειδή έμενα δίπλα στο γήπεδο του γκολφ στη Γλυφάδα αποφάσισα να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο σπορ. Θυμάμαι, σαν πιτσιρικάς έβγαινα από το σπίτι, καβαλούσα τα σύρματα και έμπαινα μέσα στο γήπεδο, το σπίτι βρισκόταν μεταξύ 17^ης και 18^ης τρύπας, κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι για να μας καλοπιάσουν μας είπαν να πάμε να δοκιμάσουμε αν μας ταιριάζει το γκολφ και έτσι ξεκίνησα.

► Μετεξελίχθηκες όμως σε επίπεδο πρωταθλητισμού…

Πάνος Μπουτούρης: Ναι, ήταν η μεγάλη μου αγάπη το γκολφ, όχι τόσο εκείνη την εποχή που θυμάσαι αλλά μετέπειτα, τελείωσα το στρατιωτικό μου, σπούδασα και το ξανάπιασα. Συγκεκριμένα από το 2006 άνοιξα τον δεύτερο μου κύκλο με εντατικές προπονήσεις και κατάφερα να γίνω μέλος της εθνικής μας ομάδας, το 2007. Το 2008 μπήκα στην πρώτη ομάδα και έκανα το ντεμπούτο μου το 2009 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών, στη συνέχεια το 2010 κέρδισα το διεθνές πρωτάθλημα της Κέρκυρας ενώ το 2011 κέρδισα το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών. Καποια όμως, στιγμή το εγκατέλειψα λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.

► Ήσυχος όμως δεν κάθισες ποτέ, γρήγορα σε κέρδισε η ποδηλασία…

Πάνος Μπουτούρης: Συνέχισα να γυμνάζομαι, σε επίπεδο γυμναστηρίου, στον Ναυτίλο της Γλυφάδας, θυμάσαι, όμως όλη αυτή η κουλτούρα δεν μου ταίριαζε. Αυτή η «στατικότητα» του γυμναστηρίου. Εγώ ήθελα να έχω άμεση επαφή με την φύση και την κίνηση. Με αυτά και με αυτά μέσω φίλων μου οι οποίοι με παρακίνησαν άρχισα να ασχολούμαι με την ποδηλασία. Αγόρασα το πρώτο μου ποδήλατο, με βόλτες χαλαρές σε αρχάριο επίπεδο. Συνειδητοποίησα ότι μου ταιριάζει. Σιγά – σιγά γνωρίστηκα με αθλητές ποδηλάτες οι οποίοι με προέτρεψαν να αλλάξω επίπεδο προπόνησης. Πράγματι το 2017 σημείωσα την πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνες στην κατηγορία Masters 40-50 και έμπαινα μέσα στην πρώτη δεκάδα- εικοσάδα επί συνόλω 100 συμμετεχόντων. Κατάλαβα ότι μου πάει το άθλημα και προσέλαβα προπονητή. Είναι ακριβό σπορ, και με πολλές απαιτήσεις στο αγωνιστικό του επίπεδο. Το 2018, 20,21 είχα μια σταθερή αλλά όχι αλματώδη βελτίωση. Όμως, το 2022 έκανα μια αλλαγή προπονητή και διαφοροποίησα το προπονητικό μου πρόγραμμα. Αυτή η νέα κατάσταση ήταν το εφαλτήριο της τεχνικής μου βελτίωσης με απτά αποτελέσματα. Το 2023 και το 2024 ήμουν σχεδόν σε κάθε διοργάνωση πάνω στα βάθρα στην δική μου ηλικιακή κατηγορία. Το break through έγινε το 2025 με τρεις πανελλήνιες νίκες; Στα Τρίκαλα, στην ποδηλασία δρόμου, μετά από μια εβδομάδα στην Ιερισσό για το πανελλήνιο cross country Olympic, πήρα και πάλι την πρώτη θέση, το ίδιο καλοκαίρι διεξήχθη το πανελλήνιο πίστας στο Ολυμπιακό ποδηλατοδρόμιο και εκεί στην κατηγορία της ομαδικής καταδίωξης πήραμε την πρώτη θέση. Η τελευταία μου επιτυχία καταγράφηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα mountain bike marathon που έγινε στα Χανιά, αναδείχτηκα πρώτος στην κατηγορία μου.

► Να γυρίσω πίσω στο παρελθόν και να σε ιντριγκάρω; Ο στίβος σου έχει μείνει ως ο ανεκπλήρωτος αθλητικός σου έρωτας;

Πάνος Μπουτούρης: Ναι, ναι! Είχα τον Χρήστο Γιαννάκη, έναν πολύ αξιόλογο προπονητή ο οποίος ποντάριζε πολύ στις δυνατότητες μου. Με προετοίμαζε για μεγάλα πράγματα. Τα λόγια του θα μου μείνουν αξέχαστα αν και δεν το έχω συναντήσει έκτοτε. Μου άρεσε πάρα πολύ ο στίβος, θυμάσαι Κώστα πως ήσουν εσύ με το αγωνιστικό θαλάσσιο σκι;

► Δεν ξέρω αν θέλω ακόμη να θυμάμαι φίλε Πάνο, την σχέση μου με το σκι… Πάμε παρακάτω, καθώς και τα τρέχοντα επαγγελματικά σου πλάνα είναι συνυφασμένα με τον αθλητισμό, μάλλον δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον αστερισμό του.

Πάνος Μπουτούρης: Μέσα από την εμπειρία μου στον χώρο της ποδηλασίας γνωρίστηκα με τον Στέργιο Πάππο στην Αράχωβα. Είναι ομοσπονδιακός προπονητής και αναπτύξαμε μια πολύ καλή σχέση. Μέσα από σχετικές συζητήσεις αμφότεροι διαπιστώσαμε ένα σημαντικό κενό που υπάρχει. Η εφαρμογή της αθλητικής ψυχολογίας, το σωστό «μπουστάρισμα» στο ηθικό και την ανάλογη προπονητική του εκάστοτε αθλητή. Με την παρότρυνση του Στέργιου, άρχισα να το ψάχνω. Γράφτηκα σε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, στην Αγγλία ενώ ήδη έκανα μια εξάμηνη επιμόρφωση πάνω στην αθλητική ψυχολογία στο ΕΚΠΑ. Όπως καταλαβαίνεις σκοπεύω να παντρέψω την προπονητική στα αθλήματα αντοχής, δεξιότητες αθλητικής ψυχολογίας σε επίπεδο πρωταθλητισμού μέσα από το δικό μου επαγγελματικό πλάνο. Σκοπός μου είναι να βοηθήσω οποιονδήποτε άνθρωπο θα επιθυμούσε να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο.

► Αναμφισβήτητα η ψυχολογία παίζει καθοριστικό ρόλο σε όλες μας τις εκφάνσεις…

Πάνος Μπουτούρης: Ναι, όχι μόνο στις αθλητικές δραστηριότητες αλλά και στις κοινωνικές. Τα πάντα είναι ψυχολογία. Προσωπικά το να εντρυφήσω στον αθλητισμό μου προσέδωσε ψυχολογική ανθεκτικότητα. Καμία δυσκολία δεν φέρνει το τέλος αντιθέτως. Δεν πρέπει να αφήνουμε την απογοήτευση να μας κυριεύσει, τα λάθη επί της ουσίας πρέπει να εκλαμβάνονται ως μια φιλική παρότρυνση για να συνεχίσουμε. Οι πρωταθλητές χρειάζονται μια ολιστική προσέγγιση και ένα καλιμπράρισμα στο μυαλό τους γιατί οφείλουν να ανταπεξέλθουν σε άθλους. Μα, μήπως και ο τρόπος ζωής σήμερα υπό όλες αυτές τις αντιξοότητες δεν αποτελεί έναν προσωπικό άθλο για τον καθένα μας; Εν τέλει μέσα από τη δική μου εμπειρία, η σωστή ψυχολογία φέρνει συχνές νίκες αλλά ακόμη και η ήττα όταν έρθει είναι γλυκιά και αποτελεί ένα μάθημα σοφίας για την συνέχεια…